انگیــــــــــــزه

به دعوت هیئت امنای مسجد مرکزی نوذرآباد، مدیر مسئول فرح آبادنیوز در شب بیست و یکم ماه رمضان یکی از لیالی قدر درجمع اهالی این روستای بزرگ پیرامون روند مظلومیت و نهایتاً واقعه شهادت مظلومانه مولی الموجدین، امام متقین، امام علی(ع)سخنرانی مبسوطی انجام دادند که خلاصه آن ذیلاً می آید:

برای رسیدن به مرزهای شخصیت بزرگان دین و نزدیک شدن به آن بزرگواران یا باید به گفتارهای نغز آنان گوش جان سپرد و به آنها عمل کرد و یا اینکه بایستی با سیره عملی و رفتاری آنها توجه نشان داد و در یک نگرش تطبیقی و رفتار الهامی به آنها نزدیک شد.

در بین بزرگان دینی، گفتار و رفتار ۱۴معصوم(ع) استثناء محسوب می گردند و در بین معصومین(ع)، هیچکس تردید ندارد که بررسی زندگی و توجه به سخنان گهربار امام علی(ع) به تنهایی هدایت انسان را به سوی سعادت الهی در دنیا و آخرت، کفایت می کند.

امشب شب قدر و نیز شب شهادت امام علی(ع) است و جالب است بدانید که هم شب قدر به علی(ع) مباهات می ورزد از این که شب معراج مولود کعبه شده است و هم امام علی(ع) به شب قدر فخر می ورزد، از آن جهت که خداوند، عروجش را در بهترین شب زمین، یعنی شب قدر، مقرر و مقدر کرده است.

تمام تلاش ما باید این باشد که ما در لیالی قدر، غدیری شویم و هنر گردانندگان شب های قدر باید به این باشد که قدر را به غدیر برسانند و به مخاطبان خود تفکر عدالت طلب علوی و بصیرت ولایتمدار غدیری اعطاء کنند تا خروجی آن جبران غفلتی باشد که شیعه را از رسیدن به حق خود محروم کرده است.

سؤالی که در ذهن ها بوجود می آید این است که امام علی(ع) چگونه در سراشیبی مظلومیت قرار گرفت و آن همه مصیبت را یکجا تحمل کرده است؟!

تردیدی نیست که امام علی(ع) تکثرالالقاب است و هیجکس به اندازه او ملقب به بالاترین لقب ها و متصف به نیکوترین صفت ها نشده است و اگر اینگونه است، چگونه مظلومیت و محرومیت او در فاصله زمانی سه روز اتفاق می افتد و کسی که داماد و وصی و جانشین پیامبر(ص)، شأن نزول آیات متعدد قرآن، قهرمان لیلةالمبیت، بدر، احد، خندق، خیبر، حنین و...و کسیکه قهرمان غدیر است، دست هایش تا کتف هایش با طناب کینه بسته شده و به اسارت در می آید و در حالیکه همسرش؛ یعنی فاطمه زهرا(س) که دختر پیامبر(ص) و سرور زنان دو عالم است، پشت درب نیم سوخته له می شود و محسن شهید(ع) را سقط می کند، او برای بیعت اجباری به مسجد برده می شود و نه تنها کسی در مدینه به این ظلم آشکار و تاریخی، اعتراضی نمی کند، بلکه با همراهی آنها هم مواجه می شود؟!

آیا این نیاز به کالبدشکافی، جامعه شناسی و روانشناسی ندارد که در آن مردمی که شاهد غدیر بوده اند و حتی با امام علی(ع) بیعت هم کرده اند، چقدر راحت تسلیم رأی خائنانه اصحاب سقیفه بنی ساعده ای شدند که مصوبه خدا و ابلاغ پیامبر(ص) را لغو کرده و عقل وابسته به نفس سرکش خود را بر وحی الهی ترجیح داده و مرگ نابهنگام و زودرس را به زهرای مصدوم و زخمی و محزون و دل شکسته و نیز سکوت ۲۵ ساله را بر امام علی(ع) تحمیل کرده اند؟!

امام علی(ع) دقیقاً قربانی همان القابی شدند که از طرف خدا و پیامبر(ص) به اعطاء شده بود و طی آن او محکوم شد به اینکه در جنگها و غزوات پیامبر، زیاد حضور داشته و زیادی نقش آفرینی کرده و سران اعراب و مشرکین قریش را کشته و آنها از او کینه دارند و با اینکه مسلمان شده اند، اما حکومت او را تمکین نمی کنند! و یا اینکه علی(ع) فامیل پیامبر(ص) است و این انتصاب با آن انتصاب موجب بدنامی پیامبر(ص) و اسلام شده و این با عدالت و شایسته سالاری اسلام جور در نمی آید؟!

در جایی هم می گفتند که علی(ع) جوان است و حکومت برای او زود است و یا اینکه علی مزاح و شوخ طبع است، در حالی که حکومت به افراد جدی، ترش رو، تلخ گو و تندخو نیاز دارد و ... خلاصه اینکه بدخواهان، به هر طریقی به اقناع افکار عمومی می پرداختند تا رویکرد زمان پیامبر(ص) به امام علی(ع) به پشتکرد پس از ارتحال آن حضرت منجر شود و موفق هم شدند!

روند مظلومیت امام علی(ع) در زمانی که به حکومت هم رسیدند، ادامه یافت و در مرحله اول جو عمومی مدینه را بجایی رساندند که امام مجبور به تغییر محل استقرار حکومت از مدینه به کوفه شدند و در مرحله دوم حنگ جمل را با پیشتاری و پرچمداری یکی از همسران پیامبر(ص) و تعدادی از صحابه نامدار پیامبر(ص) که همرزمان امام علی(ع) در غالب غزوات بوده اند، یعنی طلحه و زبیر، به امام علی(ع) تحمیل کردند و تنها جرم امام، عدالت پیشگی ایشان و عدم تمکین مطالبات طمع آلود آنها در حوزه قدرت و ثروت بود و در مرحله سوم تحمیل بزرگترین جنگ ثبت شده تا آن زمان در جامعه عرب یعنی جنگ صفین از جانب زیاده خواهان فاسقی همچون معاویه و عمروعاص بود که این جنگ داخلی، بیش از ۱۰۰ روز بطول انجامید و توان زیادی از حکومت ستاند و در انتها نیز به پیدایش منافقین جدید بنام خوارج در بین لشکریان امام منجر شد که با مشاهده قرآن روی نیزه ها، امام علی(ع) را وادار به آتش بس و در ادامه وادار به پذیرش حکمیت و آن هم با حکمیت ابوموسی اشعری بی بصیرت و ساده لوح بجای مالک اشتر با بصیرت کرده و با خلع امام از حکومت، جنگ برده را به معاویه باختند و نهایتاً فتنه نهروان یعنی جنگ با یاران دیروز را بر امام علی(ع) تحمیل کردند و پایان این همه مظلومیت هم به شهادت جانگداز امام علی(ع) منجر گردید!

سؤال مهم تر اینجاست که ما چه باید کنیم تا نسخه های جدید مظلومیت های علی های زمانه بازنویسی نشده و جامعه اسلامی باز هم مجبور نشود که این جام زهر را بنوشد؟!

یقیناً ریشه خسارت اعراب صدر اسلام و تولد خوارج، مربوط به فاصله گرفتن از غدیر و روی خوش نشان دادن به تفکرات و یا تشکلات سقیفه ای زمان خود بوده است و تنها راه برون رفت از این تهدیدها و آسیب ها، بازگشت به اندیشه های وحیانی غدیر است و شبهای قدر، بهترین فرصت برای استفاده از پتانسیل قرآن جهت پرواز به غدیری است که مولود قرآن است و خوشا بحال کسانی که غدیر را در قدر درک می کنند و دارای تفکر ولایتمدار و ولایت پذیر شده و با برائت از هرگونه ولایت گریزی، بزرگترین و جاودانه ترین لبیک به ولی امر مسلمین را در لیالی قدر تجربه کرده و به عنوان سمبل تفکر غدیری به نمایش می گذارند.

فذا مهم ترین وظیفه ما، بصیرت افزائی سیاسی و دینی در خود و دیگران و کنه فهم مسائل پیرامونی در حوزه سیاست و اقتصاد و فرهنگ و یا هر شعبه از فعالیتهای حکومتی است و نباید بگذاریم که نادانسته ها در ما ابهام و بعد هم شبهه بیافرینند و بلافاصله باید با کسب آگاهی و یا اعتماد مطلق به رهبری معظم، از میزان حمایت خود از نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بعنوان تنها حکومت ولایی جهان نکاهیم.