"یار سفر کرده از این شهر رفت"

در رثای سید علی بهروش و فرزندانش

(زبان حال خانواده،اقوام و دوستان)

یار سفر کرده، سفر زود بود    سهم تو از عمر، چه معدود بود

آتش دل، در غم تو شعله زد      آهم از این، آتش بی دود بود

گر چه نگاهم به تو جاوید ماند    لیک جدایی، غم مشهود بود

 صبر نکردی، که شویم همسفر     مرگ همان، حلقه مفقود بود

سعی نمودم که رهت طی کنم   سعی من اما، همه مردود بود

سخت دویدم، که رسم تا تو لیک    راه وصالم، به تو مسدود بود

یا که تویی، یا که منم بی وفا          فاصله از هم، به خدا زود بود

غصـه هجـر تـو، مـرا غـرق کـرد       مهر توام، مقصد و مقصود بود

       بی تو جهان، تنگ شده بر دلم       دل به تو خوش، تا دم موعود بود

     مرغ سحر شد، دل "صادق" ز غم    بس که در این غصه، غم آلود بود

                                                   صادقعلی رنجبر-۳۰/۵/۹۱