ابوفاضل

اخی اخی        یا ابو فاضل

 ـــــــــــــ

عطش شده      به حرم قاتل

ـــــــــــــــــ

ششماهه من،علی اصغر  افتاده ز پا،از عطش آخر  دیدم که شده،غنچه پرپر  بی تاب و رمق، فتاده در بر

آبی به حرم، نمانده دیگر  طفلان همه تشنه اند و مضطر  قلبم بشکسته ای برادر دریاب مرا، ای یل سنگر

به علقمه         رو نما عاجل

            ـــــــــــــ

آتش ز عطش،زبانه دارد    بس مقصدِ،ظالمانه دارد   رنگی ز غمِ، زمانه دارد   از کینه به دل، بهانه دارد

قومی که به کف،کمانه دارد  از غیض و غضب،ترانه دارد  طفلان مرا، نشانه دارد  در خیمه گه، آشیانه دارد

به بحر غم       تو شدی ساحل

            ـــــــــــــ

از تشنگیِ، دخترکانم  سوزد بخدا، قلب و نهانم  آتش زده این غصه بجانم  برد از کف من، صبر و توانم

از العطشِ، تشنه لبانم      ساقی بخدا، دل نگرانم      بی تاب تر از، آب روانم     یاری بنما، به کودکانم

کوفه چرا          شد چنین غافل

            ـــــــــــــ

طفلان حرم،ز ظلم اعدا/لب تشنه همه،در لب دریا/زخمی شده دل،از این تماشا/برخیز و نما رهی تو پیدا

با مشک تهی،در کف سقا  نومید نگردد،دل شیدا  از علقمه کن آب مهیا   دارم ز تو این،گونه تمنّا

ناله نما           صادقا از دل

                                                                                                        صادقعلی رنجبر