شکوه ای از زبان حضرت زینب(س) برای حضرت رقیه(س)

                                                              " نـــازپـــــروده "

 الا ای نــــــــاز پـــــــرورده، مکش از تشـتِ زر پـــــــــرده   کـه دشــمن کنـــج ویــــرانه، بـرای تـو سر آورده

مکش پرده که غمگین است، دلِ این تشت، خونین است  در این تشتی که زرین است، گلت را پرپر آورده

مکش پــرده که غمبـار است،غم غربت، غم یــار است    تحمل بر تو دشوار است، دمـــــــار از تو درآورده

مکش پـــرده کـه از چشمـــان، بمـــاند تا ابـــد پنهـــــان    که می آید به لب هر جان،چو سر از دلبر آورده

مکش پرده که جانکاهست، هجوم ماتم و آهست        زمان کی با تو همراهست، چو بغض از دل برآورده

مکش پـــرده که غوغائیست، ندانم قصد اعداء چیست     که این بهر تماشـا نیست، عــدو گر اختر آورده

مکش پـــرده که می ســــوزی، اگــر دیـــده بـر او دوزی     عــــدو با کینـــــه افـــروزی،بـــــرایـت نـوبر آورده

مکش پرده که گرداب است، دلت از غصه بی تاب است    پــــدر که دُرّ نـایــاب است، عـدو در منظر آورده

مکشپـــرده که دلگیــــــرم، مکن با گـــــریه زنجیـــــــرم   که من همچون تو می میرم،شوم حاجت برآورده

مکش پرده که پائیــز است، وداع با تو غم انگیز  است      بگو "صــــادق" بلاخیز است، اگر چه گوهر آورده

                                                                                                            صــادقعلی رنجبر