به مناسبت ایام سوگواری شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)    

                             جلـــوه طــاهـــا                                  

 

فاطمه ای نگین آل کساء                 ای مه نازنین و خیرالنساء      

تو گل ریحانه ی پیغمبری              تو در حدیث ثقلین، محوری       

ذکر ملائک شده ای در سجود           عالم و آدم ز تو یافته وجود     

ملاک لولاک تویی فاطمه                مراد افلاک تویی فاطمه          

نور دو دیده پیمبر تویی                  هدیه قرآنی کوثر تویی            

حیات تو مظهر خیر و عطاست          نام تو رمز قرب آل عباست      

هستی عالم بود از هست تو            عشق بود همیشه پابست تو

زینت جنت و جهانی عزیز               بر همه عالم تو چو جانی عزیز  

آمدنت داده به دلها قرار                 ای ز ازل تا به ابد ماندگار          

یار پدر، یاور حیدر تویی                 بر حسنین، فاطمه  مادر تویی  

مادر زینبین تویی فاطمه                بر همه نور عین، تویی فاطمه  

اگر چه آغاز تو بود دلنشین             لیک شده قصه هجرت حزین    

شفیعه ی روز قیامت کجا               نیل رخِ خمیده قامت کجا         

تجلی عفت و پاکی کجا                 به کوچه با چادر خاکی کجا     

آن گل ریحان پیمبر کجا               یاس کبود علی آخر کجا             

پاره قلب و تن بابا کجا                  مشت و لگد، سیلی اعدا کجا   

آن همه عزت به مدینه کجا            تجلی این همه کینه کجا          

مقام لولاکی بانو کجا                    فاطمه ی شکسته پهلو کجا    

بوسه دلچسب پیمبر کجا               ضربت آن غلاف خنجر کجا       

شانه پیغمبر طاها کجا                  میخ در و سینه زهرا کجا         

وای از آن هجمه پر واهمه              وای بحال دل تو فاطمه            

وای از آن آتش سر به فلک             وای از آن بارش سنگ و کتک   

وای از آن ضربت سیلی و مشت        وای از آن نعره و حرف درشت 

وای از آن قبیله بد دهن                  وای از آن قوم نمکدان شکن    

وای از آن فاصله ها با غدیر              وای از آن سقیفه بی نظیر     

فاطمه جان چرا چنین کرده اند         از چه ترا نقش زمین کرده اند  

غرق بخونی تو زسقط جنین       دست علی بسته شد از روی کین

آتش کین شعله زده از شرر             ناله ی تو می رسد از پشت در

سوخت در بیت علی از فتن              وای بر آن مردم بیعت شکن  

تا به قیامت بخدا دوخته                  چشم نبی بر در نیم سوخته  

له شده جسم تو به زیر کتک           غصب شده ز کینه از تو فدک  

حق خلافت ز علی غصب شد          تا که عدو جای علی نصب شد

تا که ترا شکسته دشمن ز دل         کشتی اسلام نشسته به گل 

طلیعه سرخ شهادت شدی                     شهیده راه ولایت شدی  

بهار تو شد به جوانی، خزان             نغمه "صادق" زده آتش به جان

                                                               صادقعلی رنجبر

                                                              ۲/۱/۹۲