خلاصه و بازتاب سخنرانی ام به مناسبت سیزدهم رجب و سوم خرداد در ساری:

ساری فقیرترین و محروم ترین مرکز استان کشور است!

هر ملتی در زندگی اجتماعی خود دارای دامنه ها، قله ها و یا حتی دره هایی است که بر اساس استراتژی های تعریف شده برای عبور از آنها برنامه ریزی می کند و ملت مومن و انقلابی ما هم بر مبنای عقاید الهی و مناسبت های مذهبی و هم بر مبنای مصالح ملی و مناسبت های عمومی از حوادث و مناسبتهای ریز و درشت بهره برداری می کند و در مجموع قطار اهداف خود را در ریل حضور مردم در صحنه به پیش می برد و محقق می کند.

امروز روز شکوهمند و سراسر خجسته میلاد امام علی(ع) است، مردی که مظهر عدالت و مهرورزی است و مردمی ترین حاکم تاریخ پس از پیامبر اعظم(ص) است، کسی که جان پای عدالت گذاشت و قربانی عدالت خویش شد و تا تاریخ است و هر جا که سخن از عدالت است، نام علی با عدالت عجین و عدالت مرهون علی است، فلذاست که ما مدعیان عدالت علوی نیز بایستی تابع همین قاعده عدالت محور در زندگی فردی و اجتماعی باشیم و بنا را بر عدول از اصول عدالت نگذاریم که یقیناً زیان خواهیم کرد.

کسی که با نقض عدالت به مطالبات ناعادلانه اش دست می یابد، نه تنها زیرک نیست، بلکه کاملاً مضحک است و شبیه کسی است که خودکشی می کند و خود را قهرمان قتل خود می داند.

عدالت علوی در زندگی ما باید نمود پیدا کند و این روزها که ما در ایام تبلیغات انتخاباتی ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهرها و روستاها هستیم، یکی از مظاهر و مصادیق عدالت، به شهر و روستای محل زندگی ما مربوط می شود و ما در مرکز استان وقتی به دریافت های بودجه ای و اعتباری از سهمیه های ملی نگاه می کنیم، به وضوح در می یابیم که مثلاً ساری به تناسب استعدادها و نیازها و موقعیتهایش، فقیرترین استان در مقایسه با سایر مراکز استانهاست، تا جائیکه حتی بودجه میلیاردها تومانی پل های هوایی کمربندی هایش هم که مورد استفاده شهروندان کشوری است و ارتباطی به شهروندان ساری ندارد، از جیب شهرداری و شهروندان ساروی پرداخت می شود و برطرف کردن پیک های ترافیکی که به واسطه همین حضور ملی و حداقل فراشهرستانی به شهروندان تحمیل شده، در بودجه و اعتبارات ملی جایی ندارد و بدتر اینکه حتی در بودجه و اعتبارات استانی هم دیده نمی شود! 

دریا و سواحل دل انگیزش با اینکه تعریف ملی دارند و پلاژهای چهل گانه سواحل فرح آباد کاملاً مورد استفاده شهروندان ایرانی از تهران و سایر نقاط کشورند، تحت هیچ عنوان از بودجه ملی برخوردار نشده اند و سواحل تخریب شده ما برای اجرای آزادسازی تا ۶۰ متری، همچنان آوارزده رها شده اند و کسی متولی ساماندهی آن نیست، چون بودجه و اعتباری نه تنها برای آن، بلکه حتی برای پرداخت حقوق ناجیان غریق تابستان گذشته هم وجود ندارد!

ساری به عنوان مرکز استان تا اندازه ای از عدالت توزیع بودجه و امکانات دور است تا جایی که گاهی ملاحظه می گردد که حتی شهرهای تازه تاسیس و درجه چندم هم می خواهند با ساری رقابت کرده و دریافت برابر داشته باشند و مساوات را با دریافت های مساوی یکسان تلقی می کنند و نظر به اینکه ما نیز متاسفانه به اندازه کافی در جلسات ستادی کشوری و استانی، مسئولین ساروی نداریم که بتوانند جلوی این کج نگری ها و کوته بینی ها و تنگ نظری ها را بگیرند و ساری را به حق و حقوق خود نزدیک سازند، شاهد تحقق همان مطالبات زیاده خواهانه نیز هستیم و می بینیم که مثلاً یاسوج و شهرکرد با توجیه سیاسی های محرومیت زدائی و مثلاً اصفهان و تبریز و  مشهد با توجیه کلان شهر بودن و غیره همواره از ساری متنعم ترند و ما این وسط نمی دانیم قربانی کدام سیاست توجیه نشده ایم که حتی در سهمیه فرمانداری ویژه هم قرار نمی گیریم!

به گمان من ریشه این ظلم مضاعفی که در سالهای گذشته به ساری شده از دو دلیل بارز تبعیت می کند که یکی عدم درک درست مفهوم عدالت از جانب برخی تصمیم سازان استانی و ثانیاً عدم کارآمدی برخی از مسئولینی بود که بر اریکه های قدرت تکیه می زدند اما از قدرت لازم تخصصی برخوردار نبودند و کار را به جایی رسانده اند که ما بجای نگاه کلان شهر به شهر بزرگ ساری و نگاه به یک مرکز استان که اعتبار سایر شهرستانهای استان است، باید برای آسفالت کوچه ها و یا احداث یکی دو پل هوایی ذوق زده شویم!

شما همین جشن بزرگ میلاد امام علی(ع) را می توانید شاهد مثال بدانید که ما بجای برخورداری از فرهنگسراهای بزرگ و متعدد در یک شهر نیم میلیون نفری و برگزاری این جشن با شکوه با این همه جمعیت در این فرهنگسراها، مثل روستاها با ایجاد داربست ها در فضاهای صحرایی و خاکی و گلی، مردم را جمع کرده و آنها را روی صندلی های پلاستیکی می نشانیم و حایگاهی که ما در آن قرار می گیریم هم همواره در آستانه سقوط و بهم خوردن هستیم!

مناسبت بعدی ما سوم خرداد سالروز فتح الفتوح خرمشهر است، خرمشهر به تنهایی تفسیر و ترجمان دفاع مقدس محسوب می شود که به همین مناسبت، روز مقاومت، ایثار و پیروزی نامگذاری شد و دشمن که مغرورتر از همیشه، خرمشهر را کلید فتح بصره معرفی می کرد، به عینه دید که رزمندگان ما با استعانت الهی و با دستان خالی بر دشمنی پیروز شدند که تا بن دندان مسلح بود.

فتح خرمشهر، جنگ را به نفع ما مغلوبه کرد و ما از مواضع تدافعی به مواضع تهاجمی نقل مکان کردیم و دشمن ذلیلانه تر از همیشه به فطعنامه آتش بس و صلح پناه برد و نهایتاً با قطعنامه ۵۹۸ جنگ را به پایان برد و تجلیل از فتح خرمشهر، تجلیل از توانایی ها و اقتدار ملی ایرانی هاست و اگر امروز می بینیم که کشور ما در لیست تجاوز و تعدی نظام سلطه قرار نمی گیرد و به همان تهدیدات توخالی بسنده می شود، ریشه در همین فتح خرمشهر و ضربه ای دارد که دشمن در فتح خرمشهر از ما بیاد دارد.

ملت ما ملتی حماسه آفرین است و همواره در آستینش استعداد خلق حماسه های نوین و حماسه های مورد نظر مقام معظم رهبری دارد و خلق حماسه های سیاسی و اقتصادی در سال ۹۲ دور از دسترس ملت ما نیست، چرا مردم ما ولایتمدار و ولایت محورند و هرگز ارادت خود را به ولایت را به هیچ اما و اگری گره نزده و اصل اسلام و نظام و امام و ولایت و انقلاب را تحت تاثیر حوادث ریز و درشت جامعه ما که شاید مثل گرانی ها و بیکاری ها و حوادث انتخاباتی بعضاً نگران کننده و یا حتی آزارنده هم باشند، قرار نمی دهند.

یقین داریم که امسال هم نه تنها حماسه های انتخاباتی گذشته، بلکه به مراتب فراتر از آن حماسه ها با حضور حداکثری مردم در پای صندوقهای رای و نیز انتخاب اصلح بر اساس معیارهای ابلاغی مقام معظم رهبری و معیارهای مشهود در قانون اساسی و سایر تجربه های اجتماعی و پیش تر از همه رهنمودهای امام راحل، حماسه ای شکل خواهد گرفت که چشمان دشمنان را از حدقه بیرون خواهد آورد و دشمن خواهد فهمید که بین باورهای مذهبی مردم با سایر باورها چه تفاوتهای فاحشی وجود دارد.

در پایان امید می رود که اولاً در انتخابات، اخلاق زیر پا گذاشته نشود و ثانیاً نفرات اصلح برگزیده شوند و ثالثاً انتخابات شوراها را که مردمی ترین نهاد مدنی و سمبل حماسه اقتصادی در ابعاد عمرانی و رفاهی و خدماتی اند، اهمیت قائل شده و از آن غافل نمانند و کسانی را برگزینند که شهرشان و روستایشان را از این محرومیت مزمن نجات بخشند.