هدیه ای در ضیافت الهی به روزه داران واقعی:

معراج معنوی در لیالی قدر

آهسته آهسته و با طمانینه قرآنی، شب های شریف و ایمانی قدر از جاده های پرتلاطم عشق گذر کرده و از راه رسیده اند تا میهمانان روزه دار ضیافت الهی را مسافر قطار معنوی قدر نموده و به مقصد آسمانی رهایی فطر با خود همسفر کنند تا معراج معنوی مومنان شکل گیرد و انسان وارسته، توفیق وصال خود را تجربه کند.

شب قدر که به استناد کلام الله مجید، برتر از هزار ماه است، استثنائی ترین فرصت برای همه بندگان خدا جهت استحمام کامل معنوی و رهایی از زنگارهای گناه و بدی و صیقلی یافتن به برکت دعا و مناجات و نماز است که طی آن روزه داران، پس از یک تمرین فشرده، وارد جدی ترین مرحله خودسازی و تهذیب نفس و تزکیه روح خویش شده و عروج ایمانی خود را به روایتی دیگر نظاره گر می شوند.

قدر، شب اندازه گیری و قدرشناسی خویش در محضر الهی است و خداوند حضور هیچ بنده ای را ممنوع نکرده و همه می توانند بندگی خالصانه خود را از کف تا سقف استارت زده و با دیگر بندگان خدا کورس معنوی بگذارند و خودشان را بالا بکشند و در این رابطه خداوند خواص و عوام نکرده و به طبقه اجتماعی و مالی کسی اعتنایی نمی کند، شهری و روستایی، دارا و ندار، تحصیلکرده و بی سواد و خلاصه اینکه همه اقشار اذن دخول دارند و راحت تر اینکه خداوند مثل همیشه و این بار غلظتر از همه ادوار، به گناهکاران فرصت توبه و بازگشت و به مومنان فرصت افزایش ذخیره های اخروی داده و همه را انتظار می کشد و بدا به حال کسانی که به قدر، بی اعتنایی کرده و بی قدر شده و سرافکنده تر از همیشه از کنار جشن افطار گذر کرده و هرگز رمضانی نمی شوند.

قدر اعلام عفو عمومی و دعوت عمومی برای همه کسانی است که در کنه قلب خویش، با خدای خود انس پنهان و در سختی ها و مصائب ار او انتظار یاری فراوان دارند، حتی کسانی که ایمانشان متظاهر نیست و دیگران به اتصال نامحسوس آنها وقوف ندارند.

پس هر که دارد هوس وصل خدا، بسم الله! کافی است که در شب های عروج خونین امیرالمومنین علی (ع) یک یاعلی خالصانه بگوئیم و از جا بلند شده و خود را به مراسم و محافل قرآنی قدر رسانده و در پناه قرآن و ضیافت وحی، آرام بگیریم تا شاید معراج معنوی، جایزه حضور ما باشد. 

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه-۵/۵/۹۲