علی، تشنه لبیک

                    

علی ای ساقی کوثر، این همه تشنه چرایی           تشنه یاری و لبیــک، بین قوم بی وفایی

کس ننوشیده ز آبی، که تو نوشیده ای از آن           آب نوشین بصیرت، که دهد بینش غایی

قوم بی بینش و طماع، که حریص و بی حیایند        همه در روز مبــادا، می زنند ساز جدایی

قوم پیمــــان شکنی که، رفقــای نیمــه راهند          بین دنیا و قیامت، می کنند دنیــــاگرایی

آه از این مردم نامرد، که شدند شهره عالم          نه به مردی و مروت، که نفاق و مردنمایی

علی ای فاتح خیبر، ز چه افتاده ای از پا              چه غمی ترا زمین گیر، کرده ای مرد سمایی

غم تنهایی و غربت، زده خنجر به تو از پشت         غم حرمت شکنی زد، به تو ضربت نهایی

ای تو مظلوم زمانه، تو قتیل عدل خویشی            گر نه شمشیر خوارج، نرسد در تو به جایی

علی ای یار پیمبر، پر شد از خون تو محراب           تو به معراجی و اما، شاهد حسرت مایی

علی ای مولود کعبه، شده مشهد تو مسجد        هم طلوع تو الهی، هم وداع تو خدایی

علی ای خلاصه عشق، عاشقی به ما بیاموز       تا که در لیالی قدر، پر کشیم بهر رهایی

"صادقا" اهل ولا باش، با ولی تو صادقانه            تا ولایت علی را، ندهی به هر ولایی

                                                                   صادقعلی رنجبر-8/5/92