انگیــــــــــــزه

در میان برجستگان همایش احیاگران فرهنگ حسینی:

سال 83 از سوی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران،

 همایش سراسری با عنوان "همایش احیاگران فرهنگ حسینی"

در موسسه علمی،پژوهشی امام خمینی(ره) شهر مذهبی قم

 برگزار شد تا طی آن ازبرجسته ترین افرادی که دردو حوزه تالیف

 کتاب وسرایش اشعار به احیاء  فرهنگ حسینی می پردازند،

تجلیل و قدرشناسی به عمل آورند.

باتوجه به اینکه سهمیه هر استان فقط 2نفر بود که یکی به تالیف ودیگری نیز به سرایش تخصیص می یافت،

 درمیان بی اطلاعی محض،اینجانب پس از سالها سرایش آرمانی و اعتقادی اشعار،مراثی ومداحی شهدای

 کربلا و فرهنگ ناب شهادت و ایثار و نهضت حسینی و تامین سالانه شعرومرثیه بیش از60 مداح اهل بیت(ع)

 به برکت لطف خفیه و مدد غیبی الهی،بعنوان تنهاشاعرعاشورایی مازندران وحجت الاسلام محمد شفیعی

 مازندرانی به عنوان مولف برای شرکت در این همایش برگزیده شدیم!

باور کنید که باور کردنی نبود!حضور در میان برجستگان شعر و ادب کشور و ارائه شعر درمحضر اساتید ادبیات

 فارسی که هر کدام صاحب آثار متعدد و کرسی معتبر در عرصه ادبیات آکادمیک بوده اند،کار آسانی نبود و

من با اعتماد به نفس بالا،پا بپای این بزرگان ادبی پیش آمدم وموفق به دریافت لوح افتخار وجایزه ویژه از این

 همایش معتبر کشوری شدم.

این همایش 2 روزه به فرصتی برای ارائه آثار شعری به زبان محلی هر استان تبدیل شد و من که تا آن تاریخ،

اصلاً شعر محلی نسروده بودم،لاجرم در یک زمان فشرده اشعاری را به زبان محلی مازندرانی با محتوای

نهضت کربلا و دفاع مقدس سرودم که ذیلاً به درج آنها مبادرت می ورزم.

تذکر اینکه در این همایش پر تعداد،هر نفر برگزیده فقط اجازه ارائه 2 اثر جدید و دکلمه یک اثر را داشته و

مولفان نیز خلاصه یک صفحه ای از آثارشان را قرائت میکردند و من فقط شعری را که از زبان حال حضرت

 زینب(س)سروده بودم،اجرا کردم.

در پایان این همایش بزرگ،ما به اتفاق یکی از معاونین سازمان صدا و سیما(آقای کردان معاونت وقت

 پارلمانی و امور استانها)و تنی چند از مدیران کل این سازمان به دیدار مراجع عظام رفته و از محضرشان

 مستفیض شدیم و در یکی از این دیدارها،آیه الله العظمی نوری همدانی با قرائت یکی از اشعار زیبایشان

 پیرامون نهضت حسینی،با روح همایش همراهی و همدلی فرمودند.

یادآور میشود که من در حاشیه همایش،جزء معدود کسانی بودم که به مصاحبه تلویزیونی دعوت شده و

جدای از همایش،ار این برنامه اشعار فارسی ام را نیز برای مخاطبان تلویزیونی اجرا کردم.

در این سفر معنوی آقای حاج رضی الله شیرزاد(مدیریت وقت واحد تحقیق و پژوهش صدا و سیمای مرکز

 مازندران)ما را همراهی و حمایت می کردند.

با این توضیح،اشعار موردنظر را که به زبان مازندرانی سروده ام ، تبرکاً تقدیم حضور می نمایم :

                                   سوگنامه زینب(س)                

می دریو دل جه غم کنار نوونه   انده زخم می دل که خار نوونه

پاییز ماه بوره ، رسنه بهـــــار     خـزون دل ولی، بهــــار نوونه

سره ره تش بیره ، همه ویندنه  دل دلــه تش ، دیـــــار نوونه

بـلا نــدی چه دونـده وبــلاره       بــلا نکـشی کــه یـــــار نوونه

تمــومـه آدمــا اگه جمع بوون      اتــا کــه خـواخر بــــرار نوونه

غـم و غصـه فـراوونـه همـه جا  دل اما هرچی جه،نخــــار نوونه

غصــه کربــلا خیــله وسیعـه     وگر نه دل که اینتی تینـار نوونه

خـدا دونده که دیگه تا قیـامت     هیچ جا غم که اینتی قطار نوونه

صادق ته هر چی باری کم باهاتی  تی شیش چو بدون، چنـار نوونه

             ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                         غمنامه زینب(س)

نالمبه من تی دوری جه روز و شو     اگه می نـاله ره اشنـونی، بـــرو

می دل پر بیه خون جه، تی بلاره        بـرو و بیـر می خـورره اتـا شـو

مره هر جا ته شونی، دار شی پلی     تی دوری جه میـرنه،تی بلاجـو

اگـه یکبــار دیگـه بـی مـی پلی          می تشنا دله سر کاندی ته از او

چه شـونی و پشت سـر ره نشنی      مگــه تـره مجــه رو نـوونـه رو

مـره اینجـه اسیـر غم هـاکـردی        ندارنه مسه هیچکس تی بک و بو

نـور چشمـای پـر وارش تئی تـه          تـره من هستمه دل جه، دعاگـو

چتـی ونـه بـوینـم تـره بـی سـر          یـا بوینم جدا تی سر ره هر سـو

تـه گـانی من چتی بـرمـه نـکانم       چتی طاقت بیــارم من از این رو

نخواسمبه من هـر شـو تا سـوایی    آخه بی ته می چشـا،کی شیه خو

عـاشـورا ره ایـارمه هی شی نظـر     عجـب خـالی بیـه بـرار تـی اردو

می سیو می سفید بیه همین جه     تی غم جه پاشنه،سنگ جفـا خو

بوین "صادق" چه ها بدیه زینب            ون غـم ویشتـر از وزن تــــرازو

              ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                  می پسر نیمو

زبان حال محلی مادر شهید جاوید الاثر:

افتــاب بورده مار و، می پسر نیمو                 مـاه بیــه دیـار و، می پسر نیمو

انده چش بزومه ، من دراز شو ره                 می چش بیه تار و،می پسرنیمو

درکه کانده چمر، پرکشنه می دل                 سخـت انتـــظار و، می پسر نیمو

تا شومبه سره جه،زودمن برگردمبه               دل نینــه قــرار و، می پسر نیمو

کامبه از سر شو، مـوری تا سـوایی                 دل شــونه ولار و، می پسر نیمو

بشکسته می بال و،بورده می مجال و              تـن بیـه نخــار و، می پسر نیمو

از می هارش هارش،پت بیه دتا چش              بـورده می بهـار و، می پسر نیمو

زنده بموندستن،چه فایده ای دارنه                 می دل بیـه زار و، می پسر نیمو

هیچکس چه نیارنه،مسه خور خش                اف بـه روزگــار و، می پسر نیمو

گامبه من شی پلی،ازحضرت زینب                 چتی نــزو جار و، می پسر نیمو

کامبه ون واری،به شی غریب پسر                  خیله افتخـــار و، می پسر نیمو

قرآن و دعا جه،گرنه می دل آروم                   وچـه بـی مـزار و، می پسر نیمو

صــادق نـالـه جه،دل بیـه هوایی                   نمـونـدنـه مـار و، می پسر نیمو

                ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگر به دلیل نداشتن علائم،خواندن اشعار به زبان محلی مشکل است،پیشاپیش پوزش می طلبم.