انگیــــــــــــزه

 روز عزای همه شد

علقمه پر همهمه شد، بابا               قطع امید همه شد، بابا

ـــــــــــــــــــــــ

عمــو چـرا قـائمـه شد، بابا               قطع امید همه شد، بابا

ــــــــــــــــــــــ

آه و فغان، برده امان، از حرم           وای چه شد، مظهر جود و کرم

به من بگو چه آمده بر سرم            بگو چه شد عموی آب آورم  

دلم پر از واهمه شد، بابا                قطع امید همه شد، بابا

ـــــــــــــــــــــــ

شنیده ایم آب ننوشید، عمو        نکرده تر به قطره آبی، گلو

شنیده ایم کز همه خیل عدو       دویده با مشک، سوی خیمه او

دلهره سهم همه شد، بابا           قطع امید همه شد، بابا

ــــــــــــــــــــ

طفل حرم گفت بگو مو به مو           هر چه که دیده ام من از روبرو

گفت بگو ز نیـــــزه های عــدو           بگــو ز دستـــان جــدای عمـو             

مصیبت مؤلمه شد، بابا             قطع امید همه شد، بابا

ـــــــــــــــــــــــ

نعش عمـــو تا که به آغوش شد         طفل حرم ز ناله مدهوش شد    

سوز عطش ز گریه خاموش شد         عطش به کام او فراموش شد  

روز عزای همه شد، بابا                   قطع امید همه شد، بابا

ــــــــــــــــــــــ

شنیده ایم مادر ما فاطمه         گریه کنان آمده در علقمه

گفت به عبـاس، یل قائمه         عزیز مــــــــادر، عزیز همه

ساقی بنی فاطمه شد، بابا         قطع امید همه شد، بابا

ـــــــــــــــــــــــ

بغض دلم وا شد و گریانم              هجــر عمـو کرده پریشانم

وز طلــب آب پشیمــــانـم               بگو تو "صادق" که چه نالانم

مگر یوم الملهمه شد، بابا         قطع امید همه شد، بابا

ــــــــــــــــــــــــ

                                           صادقعلی رنجبر