عرم گران

                        

ساقی تشنه لبان، پر شتاب و بی امان                   تا علقمه عباس، عزم گران دارد

                                         ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می رود تا پای جان، جانب آب روان                   تا علقمه عباس، عزم گران دارد

                                      ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دیده دوزد بر حرم، مظهر جود و کرم                 ناگهان گیرد به دوش،  مشک خالی را ز غم

 العطش آید به گوش، اصغرم وای اصغرم            این نغمه را عباس، با کودکان دارد

                                    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بارد عباس از بصر، لخته خون جگر                  چون که بیند در عدو، ناله ها شد بی اثر

کاسه صبرش پر است، خون به جوش آمد دگر    در خیمه گه عباس،  حس خزان دارد

                                   ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گیرد اذن علقمه، از حسین فاطمه                   از عدوی بی شمار، او ندارد واهمه

ناگهان شد خیمه ها، پر ز شور و همهمه            شیر شجاع عباس، شور نهان دارد

                                     ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کرده شمشیرش غلاف، شد ز جنگیدن معاف      کار او سقایی است، نی نبرد است و مصاف

دیدن او در عدو، کرده ایجاد شکاف                     "صادق" بگو عباس،  زخمی به جان دارد

                                   ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                                                                صادقعلی رنجبر