عموی خوبم چه مهربونه

آره آره عباس،عَمومه  کی می گه به ما آب،حرومه

  عَموم میره وُ آب،میاره  دیگه کار دشمن،تمومه

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

مشکای خالی رو،رو دوشش میگیره عموجون بی پوشش

 میگه آب میارم،بنوشش همه میگن عمو یک،کلومه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عمو چه خوبه،با دو تا دست کوچیکم،دعا میکنم

براش چه مهربونه،که میره به علقمه،همه میکنن دعاش

طفل حرم منتظره، تا که عمو برگرده      خوشا اگه به ماها بگن، که عمو آب، آورده

داره داره عمو،می تازه داره دستاش و هم، می بازه ببین عمو چه سر،فرازه نام عمو بغضِ، گلومه  

آره آره عباس عمومه

ـــــــــــــــــــــــــــــ

دلم چه تنگه،دیدن دوباره اش،به دلم شد آرزو 

شدم هوائیش،اگه در علقمه نبود،میشدم به گفتگو

پشت و پناه طفل حسین، امیر لشکر بابا             نور نگاهِ حرمین، ساقی پرپر بابا

عمو عمو عباس شجاعه   اگه عدو پر اجتماعه    امر بابا بر او، مطاعه     عمو امید و آرزومه

ــــــــــــــــــــــــــــ

دل نگرونم، چرا سقا نیومده، ز فرات و علقمه  

 شنیده ام من، آمده جانب عمو، مادر ماها فاطمه

دست عمو گشته جدا، گرفته مشک به دندانش     تیر عدو خورد زقفا، به مشک که بوده جانش

عمو همه رو جا می ذاره  عدو تازه نفس می آره   یکی یکی نیزه می باره  عمو شهید این، هجومه 

آره آره عباس عمومه

ـــــــــــــــــــــ

چی شده بابا،چرا هیچکی هیچی به من،نمیگه چی شد عموم

 ماتم و حیرون،چرا لبها وانمیشه، وامیشه بغض گلوم

خاک عزا بر سر ما، عمو نیزه باران است      فتاده از اسب به زمین، ساقی شهید عطشان است

جای سالم براش،نمونده  دشمن اون و کجا،کشونده  تا کجاها اون و، دوونده "صادقا" عمو رو برومه

آره آره  عباس عمومه

ــــــــــــــــــــــــ 

                                                                 صادقعلی رنجبر