هجر پیمبر(ص)

شهر مدینه، عزادار است              فاطمه غمبار است

                     ـــــــــــــــــــ

دخت پیمبر، دلش زار است            فاطمه غمبار است

                       ــــــــــــــــــ

فاطمه دلتنگ پدر، چه دل پریشونه            بلبل باغ نبوی، مرثیه می خونه

از این وداع بی کسی، دلش پر خونه         وای که او پس از نبی، زنده نمی مونه

شال عزا بسته   فاطمه دلخسته             ببین چه مشتاق، به دیدار است   فاطمه غمبار است

                        _______________

غربت زهرا و علی، شده دگر آغاز             عقده کهنه عدو، بعد نبی شد باز

سقیفه گشته با غدیر، ز کینه ناهمساز      نام علی نمی شود، دگر به لب آواز

وای از این غربت  شکسته شد حرمت       هجر پیمبر، دل آزار است     فاطمه غمبار است

                            ــــــــــــــــــ

فاطمه صاحب عزا، غمش فراوانه             غم امام مجتبی، چه دل گدازانه

زهر جفا داده به او، همسر فتانه              مدینه بهر اهل بیت، شهر غریبانه

دیده چو می دوزه    به سینه می سوزه     سبط پیمبر، چه خونبار است   فاطمه غمبار است

                         ـــــــــــــــــــ

فاطمه نالان ز غم، شاه خراسانه                 آن که معین الضعفاء، یار غریبانه

مظهر مهربونی و، عزیز ایرانه                       ضامن آهو و همی، پناه انسانه

امام رضا، مظلوم   شد ز جفا مسموم            غریب دوران، علی وار است    فاطمه غمبار است

                    ـــــــــــــــــــــــــ

ای غایب از نظر بیا، ز پرده غیبت                  شیعه در انتظار توست، تا که کند بیعت

منتقم فاطمه ای، تو با همه هیبت               ملتمس تو "صادق" و، تمام این هیئت

به رسم خوش عهدی بیا تو یا مهدی         شیعه به عالم، تو را یار است   فاطمه غمبار است

                             ____________                                  

                                                                                   صادقعلی رنجبر