انگیــــــــــــزه

شبی با عاشقان علی(ع)

شب نوزدهم ماه رمضان امسال بنا به دعوت آقای

 شکی از مسئولین سپاه کربلای مازندران،توفیق

 یافتم تا طبق سنوات گذشته،تازه ترین سروده ام

را پیرامون امام علی(ع) برای عاشقان و عزاداران

 علوی در حسینیه عاشقان کربلا-ساری قرائت کنم.

با توجه به فرصت 48 ساعته،موفق شدم تا مثنوی

 نیمه بلندی را تحت عنوان"آسمان بی ستاره"که

 نگاهی کاربردی به شهر ننگ آلود کوفه و نیز نگاهی

 قدرشناسانه به مناقب امام علی(ع) بوده،بسرایم.

ساعت 10 شب اولین شب قدر،پس از فراخوانی

آقای لقمانی مجری بسیار موفق نکایی که امسال

 مجری برنامه های حسینیه عاشقان کربلای ساری است،پشت تریبون قرار گرفتم و شعرم با نیت اهدا به پیشگاه

حضرت امیرالمونین(ع)به مخاطبان ارائه کردم.

بچه های تلویزیون هم فیلمبرداری میکردند وظاهراً همان شب پخش هم شد،و نکته جالب ارتباط قوی من و

مخاطبان بود که هیچ حواسی به سمت دوربین ها پرت نشد و احساس کردم که اثر خود را گذاشته و زمانی

که سردار شالیکار جهت تشکر مرا فراخوان نمود،آقای فلاح مسئول تولید سیمای مازندران به سمت ما آمد و 

بیان کرد که این شعر مرا به یاد نقاشی عصر عاشورای استاد فرشچیان انداخت که به مراتب تاثیری کمتر از یک

یا چند روضه نداشته است٫ این جمله محبت آمیز ایشان برایم بسیار مشوق آمیز بود.

به هرحال پس از مدتها که تقریباً جایی اجرای شعر را قبول نمی کردم،این برنامه خیلی برایم جالب و خاطره انگیز

شد و بیاد سالهای گذشته افتادم که خوشبختانه با همین ادبیات تجلیل می شد.

ضمناً این شعر در همین وبلاک با عنوان" آسمان بی ستاره "درج شده  که دوستان می توانند آن را ملاحظه کنند.

انشاءالله امام علی(ع) از من قبول فرماید و مرا هم در لیله القدر،قدر شناس همه نعمات الهی گرداند.