ندامت حرّ

حرّ آمده عذرخواهی    از غفلت و خودخواهی

من نادم و توابم           از این همه گمراهی

شرمنده روی تو و واقف به قصورم         زان رو که در آن قافله فسق و فجورم

عذرخواه و پشیمانم و مشتاق حضورم     لبیک لبیک   لبیک ولی الله

رخصت بده ای مولا    تا که کنم همراهی

فکرم همه شد ذکر تو ای حسین زهرا         آخر ز چه شد قسمت تو غربت صحرا

دیدم که شکستند همه جا حرمت طاها      لبیک لبیک   لبیک ولی الله

زین پس شده ام وقفِ     هر آنچه تو می خواهی

از غفلت من در گذر ای سبط پیمبر           زهرا صفتی کن و ببخش مرا چو حیدر

شرمنده زینبم در این صحنه مکرر            لبیک لبیک   لبیک ولی الله

در این شب تاریکم     مولا تو مرا ماهی

باید که تن از ورطه شیطان برهانم          باید که به فرمان تو سر را بفشانم

تاوان گناهی که نمودم شده جانم          لبیک لبیک      لبیک ولی الله

ناجی شده ای مولا    هم آمر و ناهی  

زان رو که پذیرا شده ای مرا به کویت           بگذار که بنوشم اولین بار ز سبویت

صادق تو چو حر باش در این حال نکویت      لبیک لبیک    لبیک ولی الله

معراج من اینجا شد     رستم ز تباهی 

صادق علی رنجبر

95/7/10