واویلا کربلا

گویم از عمق جان(2)    واویلا کربلا(2)

ــــــــــــــــــــ

قامتم شد کمان(2)      واویلا کربلا(2)

ـــــــــــــــــــ

وای از این گودال خونین، وای از این اعمال ننگین    کودکان با کام عطشان، خیمه ها در آتش کین

بار غمها بر دل من، شد چه دشوار، شد چه سنگین  

شده غم قاتلم/ گمشده ساحلم/ کو ابوفاضلم   واویلا کربلا

ــــــــــــــــ

افتاده ز پا، اکبر  ز جفا، در صحنه ی پیکار           شد نقش زمین، قاسم چه غمین، آن یار وفادار

شش ماهه پسر، شد بریده سر، از خدعه ی کفار    

دیده در خون نشست / قلب زینب شکست / قامت از هم گسست  واویلا کربلا

ــــــــــــــ

سقای حرم، دنیای کرم، در علقمه افتاد       لب تشنه به خون، افتاده کنون، از کینه ی بیداد

عهدی که ببست، هرگز نشکست، آن ماه خداداد

دستش از تن جدا / جان شد از تن رها / باشد از دل رضا    واویلا کربلا

ـــــــــــــ

ای حسینم، نور عینم، ای تو فخر عالمینم         در غم تو، غرق اشکم، غرق آه و شور و شینم

می کنم با، نطق غرا، من ادا این، بار دِینم           

صادقا بی کسی/ شده بر من بسی/ غم دلواپسی    واویلا کربلا

صادق علی رنجبر