خداحافظ! کـــــــــــردان کاردان!
مسجد تاریخی ارک تهران در عصر روز دوشنبه(۹/۹/۸۸) با همه بزرگی اش در قبال جمعیت فشارنده ای که به دعوت هیئت محترم دولت به مراسم هفتمین روز درگذشت زنده یاد حاج علی کردان آمده بودند، کاملاً کوچک نشان می داد و سند معتبری است برای حسن اعتبار مردمی دولتمردی که مظلوم مدارانه، قربانی بداخلاقی سیاسی برخی از سیاستمداران شده و از گردونه مدیریت عالی اجرایی خارج گردید!
آنچه که به عینه دیدم،این مجلس که با حضور چهره های ناب عرصه های مدیریت ملی همانند رئیس جمهور محترم جناب آقای دکتر احمدی نژاد،معاون محترم اول ایشان جناب آقای رحیمی،مشاور و رئیس دفتر ایشان،دستیار ارشد ایشان، وزرای محترم از جمله امور خارجه، اطلاعات، راه و ترابری، تعاون، ارشاد اسلامی، نفت،.... و چهره های نام آشنایی مثل رئیس سازمان بازرسی و صدها چهره مدیریتی رده های اول و دوم و سوم مدیریتی کشور، معنا و مفهوم خاص سیاسی یافته بود، از حقیقت تلخ پنهانی حکایت می کرد که تحقیقاً در زمان حیات شادروان کردان،با حرفه ای گری توجیه و یا کتمان می شد!
گمان می رود که این مجلس،اگر آخرین مجلس بزرگداشت مرحوم کردان هم نباشد،حداقل بزرگترین آن خواهد بود و می توان آن را مبنای محاسبه و معیار قضاوت محسوب کرد،فلذا سوالی که ذهنم را به خود مشغول کرده،این است که پیام این جمعیت غیر قابل مهار و چهره های ناب سیاسی چه بود؟! چرا آحاد مردم و ترجیحاً چهره های مطرح مدیریت عالی کشور،در حرکتی ریسک پذیرانه در مجلس نکوداشت کسی شرکت می کنند که مدتی قبل بیرحمانه جراحی سیاسی و تخریب وجهه شد و به استناد متلک ها و لطیفه ها و شاهد مثال ها، در بدنامانه ترین شکل عزل یعنی شکست در استیضاح،کنار رفت؟!
بنظر من پاسخ روشن است و مفهوم این حضور، اولاً چیزی جز وجود روحیه قدرشناسانه مردم نسبت به خادمان خویش نیست! ثانیاً نشان می دهد که مردم بین رفتار و شخصیت فرق گذاشته و بجای تنبیه رفتار، شخصیت افراد را تنبیه نمی کنند! ثالثاًجرم مرحوم کردان،حتی اگر ناشی از فریب خوردگی ایشان هم نبوده،در نظر مردم آن چنان بزرگ محسوب نشده که نابخشودنی باشد! رابعاً بیانگر این است که مردم مقایسه ای قضاوت کرده و در مجموع نمره قبولی گرفته و اورا خادم خویش قلمداد کرده اند! خامساً مردم به ارزیابی نهایی رسیده و به استثناء بودن این برخورد و معاف شدن دیگران اعتراض کرده اتد! سادساًشاید هم عده ای برای طلب حلالیت به مجلس آمده تا از قضاوتها و احتمالاً واژه های بکار گرفته شده،عذر تقصیر ارائه کنند!سابعاً شاید خواستند با رئیس جمهور و کابینه دهم همراهی نشان دهند! ثامناً شایداین حضور، تجلی وظیفه گرایی مسلمین در تکریم اموات و یا ناشی از مرده پرستی ما باشد!
کردان به همان سادگی که به وادی نظام مدیریتی آمده بود، به همان سادگی کنار رفت و مدتی را هم در سایه رفاقت گرایی و نمک شناسی جناب رئیس جمهور،به عنوان مشاور ادامه داد و نهایتاً به همان سادگی جان به جان آفرین تسلیم کرد و در حالیکه هنوز هم وداع زودهنگام ایشان در باورها نگنجید، مراسم متعدد شب وداع و تشییع و تدفین و سوم و هفتم هم با حضور بالاترین سطوح مدیریتی کشور پشت سر گذاشتیم و عملاً مثل همه موارد مشابه، مرحله کمرنگ شدن یاد و ذکر نام کردان آغاز شد.
نتیجه اینکه ما قبل از اینکه به ظاهر مراسم منتسب به مرحوم کردان بپردازیم،باید به فلسفه این کثرت گرایشها بپردازیم تا تکلیف ما در قبال برخوردهای مشابه در آینده روشن باشد تا به بهانه های سبک، محکومیتهای سنگین را متوجه خادمان مردم و ترجیحاً مدیران عالی نظام نکرده و آنها را با ترور شخصیت مواجه نکنیم،چرا که گاهی همانند آنچه که بر مرحوم کردان گذشت،جبران مافات ممکن نیست!
فلذا اگر چه با کردان عزیز خداحافظی می کنیم،اما ارتحال غم انگیزش را بهانه ای قرار می دهیم تا مشکل افراد مشابه ایشان را قبل از مرگ مرتفع کنیم و نیز مراقبت می کنیم تا در آینده از پیدایش مجدد اینگونه مظلومیت ها ممانعت بعمل آوریم. صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه
انگیزه،دروازه ورود به دهکده جهانی ارتباطات است که بارزترین قابلیتش، عروج به اوج برترین قله های نوین و مدرن عصر انفجار اطلاعات است، فلذا فروتنانه منتظر نظرات شما در صعود به فراسوی اهداف ناب موعودیم.