انتـــظار ، تقویت اقتدار و مقدمه جهانی شدن شیعه

        

۸ ربیع الاول سالروز شهادت امام حسن عسگری(ع) و ۹ربیع الاول آغاز امامت و ولایت حضرت ولی عصر(عج)،یکی از خجسته ترین مناسبت های شیعه در مقابل آن همه مقاومت های فرعون مآبانه عباسیان در راستای  زندانی کردن امام عسگری(ع) و جلوگیری از میلاد سراسر مبارک آن حضرت است، که جا دارد تا ضمن تسلیت شهادت آن امام همام، این مناسبت بزرگ را به همه ارادتمندان و منتظران واقعی آن حضرت تبریک و تهنیت عرض نمایم.

امام زمان(عج) بعد از یک غیبت صغری و پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام حسن عسگری(ع) ظهوری موقت داشته و با تصحیح جریان امامت و کنارزدن مدعی کذاب و اقامه نماز بر پیکر مطهر پدر و اثبات وجود خود،مجدداً از دیده ها غایب شده و اینبار پس از ارتباط مستقیم با نواب اربعه خاص، با هدایت مریدان به نواب عام(فقها و علمای اعلام=ولی امر مسلمین=ولایت مطلقه فقیه) به غیبت کبری رفتند!

غیبت صغری و کبری امام عصر(عج)،متاثر از غربت بزرگ و عظمایی بوده است که متاسفانه شیعه را در اقلیت و مظلومیت محصور و مهجور کرده و در آن خلافت معصوم(عج) هرگز محقق نمی شود!

غربت تاسف باری که در درون حاکمیت پیامبر اعظم(ص) در مدینه منوره شکل گرفت و در مخالفت تلویحی و مناسبتی با رویکرد گسترده رسول گرامی اسلام(ص) به امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) بروز می کرد و در غدیر با بهت و حیرت و نگاههای بغض آلود و تلخندهای معنادار،همراه شد و در سقیفه بنی ساعده  که منجر به غصب حق خلافت امام علی(ع) شد،تجلی یافت و نهایتاً با قصه غم انگیز زندگی کوتاه و مرگ ناگهانی حضرت زهرا(س) در جوانی و سکوت شکننده ۲۵ ساله امام علی(ع) و خلافت کوتاه ایشان و شهادت مظلومانه معظم له در محراب رمضانی عبادت سحرگاهی ادامه یافت!

غربت غمبار و آزارنده ای که امام حسن مجتبی(ع) را در مقابل خیانت گسترده خواص تنها گذاشت و صلح ناجوانمردانه را بر او تحمیل کرد و سرانجام مسمومیت و شهادت مظلومانه ایشان را با خیانت دشمن خانگی رقم زد!

غربت تاثر انگیز و خونباری که امام حسین(ع) را در سرزمین کربلا در یک محاصره همه جانبه قرار داد و مظلومانه ترین شهادت را در تاریخ اسلام و حتی در تاریخ بشریت رقم زد و بزرگترین فاجعه انسانی را در شهادت اعضاء بزرگ و کوچک خانواده امام(ع) به ثبت رساند!

غربتی که انتقام از خون شهدای کربلا را،به یکی از القاب امام زمان(عج) مبدل کرد و هنوز هم که هنوز است،شیعه به امید آن انتقام بزرگ و تحقق اهداف نهضت کربلا و نهایتاً برقراری حکومت عدالت گستر جهانی اسلام،ظهور حضرت ولی عصر(عج) را انتظار می کشد!

انتظاری که به شیعه امید و اقتدار می بخشد و تحمل مصائب تنهایی و غربت و محرومیت و مظلومیت و مهجوریت را آسان کرده و نه تنها از اراده اش نمی کاهد،بلکه بر عزم جزم او نیز می افزاید و در این راه از هیچ تهدید و تزویر و تطمیع هم متاثر نشده و شهادت طلبانه و حسین مآبانه از خطوط خطر گذر کرده و مقاصد نهایی را در می نوردد و همچنان برای فرج مولایش خاتم الائمه حضرت مهدی موعود(عج) دعا می کند.

این انتظار،نه تنها به استیصال نمی انجامد،بلکه تداعی اقتدار است و و بی جهت نیست که یکی از بزرگنرین تئوری پردازان غربی در قرن حاضر در کنفرانسی که در فلسطین اشغالی برپا شده بود،بزرگترین سرمایه و منشاء اقتدار شیعه را در دو بال سرخ و سبز،یعنی عاشورا و انتظار دیده و فرمان مبارزه با این دو توانایی فزاینده را صادر کرده و معتقد است این فرمان تنها راه مبارزه هدفمند و تاثیرگذار با شیعه است!

انتظار ظهور آن حضرت دارای آداب و دستوراتی است که در بیانات پیامبر اعظم(ص) و ائمه هدی(ع) قابل احصاء و ملاحظه هست و نباید این سرمایه بزرگ معنوی و اقتدار اعتقادی با سوءاستفاده نا اهلان و یا کج فهمی نا محرمان و نابخردان تاراج شده و یا به حراج گذاشته شود!

تشکلات کج فهمی مثل انجمن حجتیه و سایر فرقه های مدعی مهدویت،سنگ بنای انحرافات متعددی را پیرامون این اعتقاد عمیق بنیان نهاده اند که جز به بطالت کشاندن منتظران نمی توانند منظوری داشته باشند،و این هم میتواند هم ریشه در کج اندیشی آنها و به تعبیر امام راحل "اعوجاج" آنها داشته و هم می تواند حاکی از وابستگی و آلت دست بودن آنها باشد! که هر دو مذموم اند!

تعیین مستقیم و تلویحی زمان ظهور،اقامه نماز جماعت به امامت حضرت حجت(عج)،خالی کردن صندلی ریاست،در نظر گرفتن بشقاب خالی در سر سفره طعام،کعبه سازی و طواف بازی در بیابان های کرج، چراغانی و کشیک گذاشتن در آخرین خیابان خروجی تهران به قم(جمکران) و ترس از جاماندن از حضرت، تفسیرهای نادرست از تاخیر و تعجیل در ظهور امام زمان(عج)، ادعای ارتباط با حضرت،توسعه نقل قولهای خوابی از حضرت،ادعای داشتن دست نوشته از حضرت و فرقه سازیهای غیر متعارف  و دهها مورد دیگر، همه و همه از مصادیق مواجهه انحرافی با پدیده انتظارند که متاسفانه همچنان رو به رواج است!

بهائیت و ادعای ظهور امام زمان(عج) در گذشته نیز که تحت حمایت کامل انگلستان و اسرائیل و امریکا در حال توسعه عجیب و غریب نیز هستند،از نمونه های منفی موضوع پردازش به غیبت و انتظار ظهور امام زمان(عج) محسوب می گردند که همه حاکی از یک مطلب اند و آن قدرت تاثیرگذاری و نقش آفرینی انتظار و هراس آشکار و پنهان دشمنان از این سرمایه اجتماعی شیعه است!

فلذا ضمن تبریک مجدد به منتظران واقعی ظهور آن حضرت،یادآور می شوم که برخلاف اندیشه های باطلی که مدعی اند که "ما نباید با ظلم و ظالم مبارزه کرده و باید دست روی دست گذاشته تا جهان پر از فساد و تباهی شود تا امام زمان (عج)ظهور کنند!" و یا حجتیه ای های جدیدی که مدعی اند" ما باید به ترویج فساد در جامعه کمک کرده و با ظلم ستیزان بستیزیم و به ظالمان کمک کنیم تا فساد فراگیر شود و امام بیاید!" و یا مترفین و مرفهین بی دردی که مال مردم خورده و بیت المال بالا کشیده و غرق گناهند و شکم سیر و شکم گنده تر از همیشه،اتفاقاً مایل شدید به نیامدن معظم له بوده و همه چیز را انکار کرده و به تمسخر می گیرند و حتی تا مرز انکار امام زمان(عج) هم پیش می روند! ما باید با تاسی از اندیشه های اسلام ناب محمدی(ص) امام راحل زمینه ظهور آن حضرت را با دفع ظلم و تباهی و فساد فراهم کرده و جامعه را با گسترش و تعمیق بخشی ولایت مطلقه فقیه،مستعد ظهور ، حضور و حاکمیت و خلافت ایشان نمائیم!

یعنی امام زمان(عج) زمانی ظهور می کنند که مردم حرکتهایی را آغاز کرده و اقداماتی را انجام دهند که به عنوان علائم صلاحیت و لیاقت آنها برای همنشینی و پا در رکابی امام عصر(عج) پذیرفته شوند، و به عبارتی از حرف به عمل نقل مکان کرده و عملاً و قلباً با آن حضرت مالوف و مانوس گردند.

کار بزرگی که خود امام راحل با برپایی و پیروزی انقلاب اسلامی و مبارزه دامنه دار با استکبار جهانی انجام داده و رهبر معظم انقلاب نیز ادامه دهنده آن می باشند،چرا که فلسفه حضور امام عصر(عج) در راس حاکمیت،همانند امام علی(ع) و سایر ائمه اطهار(ع) مبتنی بر در خواست و دعوت مصرانه و واقعی اکثریت مردم هر جامعه هست و از همین جهت هست که امام زمان)عج) تاکید می فرمایند که"برای تعجیل در فرجم بسیار دعا کنید!"

اللهم عجل لولیناالفرج/آمین یا رب العالمین

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه

                 ۸۸/۱۲/۱