خورشید مصداق

نمی گیرم نگاهم را ز آفاق               زعشق رویت ای خورشید مصداق

مریدانه ترا چشم انتظارم                 برای دیدن تو بی قرارم

به امیدی که باز آیی دوباره                 نشینم بر سر راهت هماره

غم هجر تو مستی مرا برد               نه مستی، بلکه هستی مرا برد

بهار عمر من بی تو خزان شد           بسی خونابه از دیده روان شد

نشسته کشتی جان، بی تو در گل   به یغما برده ای آرامش دل

اگر چه شمع عمرت گشته خاموش   نمی گردد ولی یادت فراموش

جهان تا هست در یاد تو باشد          بشر مرهون فریاد تو باشد

زمین دلتنگ دیدار تو مانده                زمان ما را بدنبالت کشانده

تو چون یوسف شدی محبوب دلها      جهان باشد ترا همچون زلیخا

تو لیلاوش، جهان شد همچو مجنون    زهجران تو پر شد دیده ازخون

چگونه دل ز تو غافل بماند                   برون از موج و در ساحل بماند

تو چون رفتی، گلستان غم نوا شد      شبیه یک کویر بی صفا شد

ولی مردم که غمگین تو بودند                علی را جانشین تو نمودند

ز حزن فاطمه(س) عبرت گرفتند           ز دشمن گوی و هم سبقت گرفتند

چو واقف گشته ایم ما از وظیفه             غدیر شد فاتح جنگ سقیفه

در این دنیای پر مکر و  مصیبت                خدا را شاکریم از این بصیرت

تو "صادق" تا به آخر با ولی باش             چو گفتی یاعلی هم با علی باش