بنـــده نــــواز

چـو گـدایـان به گـدایی تـو بـاز آمـده ام                          به در خـانه ات ای بنـده نـواز آمده ام

همـه شب تا به سحر،دیـده به راه تو نهـم                    بـه سلام تـو من از باب نمـاز آمده ام

نـام تـو زمـزمـه نـاب لبـانـم شـده اسـت                      همچو بلبـل سوی تو ترانه ساز آمده ام

به پنـاه جویی این خانه شدم شهـره شهـر                  مـن بـه دیـدار تـو با نغمه نـاز آمده ام

غـم تنهـــایی مـرا بـرده بـه زندان ستـم                       گر چنین غمزده با سوز و گداز آمده ام

آمـدم تا زقفـس، مـگر نجــاتـم بــدهـی                       عـاشقـانـه بـه تمـاشــاگـه راز آمده ام

ز کــرم مرحمتی کن و تـو دادم بستــان                     مـن  به درگـاه تـوبـاراز و نیاز آمده ام

بی تو بودن به نگاهم همه تلخ است ودریغ               مـن به امیــد وصـالت به فـراز آمده ام

طلبـم از تـو بـودخـوشـدلی و حـال نـکو                     مـن بـه رویای تو بـا کشتی آز آمده ام

ز دلـم امـان ستـانـده شـب تنهـایی مـن                   گر سراسیمه به وادی حجـــاز آمده ام

درگه پـاک تـرا تـا بـه همیشــه طـالبـم                      شب دیـدار تـرا،چـو یکـه تـاز آمده ام

جـام خـالی مـرا پـر کن و امیـــدم باش                     گفتـه صـادق ز ره دور و دراز آمده ام