مرثیه ای به مناسبت شهادت غریبانه امام علی(ع)

بی کسی های علی(ع)

ز دیده های فاطمه، اشک سرازیر شد     نبی اعظم بخدا، ز غصه دلگیر شد

وای، وای، وای - یامولا

چه شد که در شهر علی، عشق زمین گیر شد     چگونه شد که ناگهان، فتنه فراگیر شد

وای، وای، وای - یامولا

غبار فتنه به هوا خاست، باز علی غریب و تنهاست  کوفه از او شکسته پیمان، توطئه های نو مهیاست

فغان ز کوفه، فغان ز مکر و بیوفائی     شده دوباره، علی فقیر بینوائی

خون مطهر علی، مایه تنویر شد     "فزت و رب کعبه" اش، رونق تکبیر شد

وای، وای، وای - یامولا

همسخن نیمه شب چاه، بود ز مکر کوفه آگاه     علی بود در این میانه، شکوه گر از امت گمراه

علی ندارد، به همرهی کوفه امید     که شب پرستان، نمی شوند انیس خورشید

جهان زهجران علی، شریک تقصیر بود     از این قصور و کوتهی، زمانه تحقیر شد

وای، وای، وای - یامولا

کوفه هماره بی بصر بود، مثل سراب بی اثر بود     قتل علی در این میانه، قبیله را زنگ خطر بود

غم علی را، نمی شود به واقع فهمید     مگر که بتوان، زدیده بصیرتش دید

چه شد که از جهان علی، زجان و دل سیر شد     علاج کوفیان محال، ز هر چه تدبیر شد

وای، وای، وای - یامولا

فتنه شمشیر عداوت، شکسته تندیس عدالت     علی ولی بیاد معراج، گرفت نشاط از این عنایت

کسی ندارد، بجز علی چنین سعادت     طلوع ز کعبه، به مسجد کوفه شهادت

اگر چه دشمن علی، لایق تکفیر شد     ببین ز مظلومیتش، شیعه چه تکثیر شد

وای، وای، وای - یامولا

دل شده غمگین علی باز، در غم سنگین علی باز  از این همه صبر و صبوری، ذوب شده در دین علی باز

شکسته فرق، سر عدالت زمانه     دگر ندارد، جهان ز عدل او نشانه

از چه سبب سهم علی، کینه و شمشیر شد     چرا علی، کشته زور و زر و تزویر شد

وای، وای، وای - یا مولا

امیر مومنان علی کو، ولی انس و جان علی کو     سفینه نجات قرآن، شاخص هر زمان علی کو

دلم همیشه، بود مقیم حرم او     بگو تو "صادق"، فدای لطف و کرم او

با چه بها علی رها، زقید زنجیر شد     نام علی تا به ابد، نور جهانگبر شد

وای، وای، وای - یا مولا

ـــــــــــــــــــــ

صادقعلی رنجبر