بوسه بر دستهای پینه بسته و چهره های چروکیده!

روز جهانی کارگر و روز ایرانی معلم، تکرار فرصت سالانه ایست تا آحاد مردم کشورمان مراتب امتنان و قدرشناسی قلبی خویش را از ولی نعمتان جامعه به نمایش در آورده و به طرق مختلف و متنوع ضمن اظهار ارادت به این دو قشر زحمتکش و خادمان اقتصاد و فرهنگ، یک خسته نباشی جانانه هدیه کنند.

در روزهای ۱۱ و ۱۲ اردیبهشت، جامعه اسلامی ایران بوسه بر دستان پینه بسته و چهره های چروکیده ای می زند که حیات و عزت و استقلال اقتصادی و فرهنگی ایران اسلامی، مرهون فداکاری و حماسه آفرینی های حرفه ای آنان در سنگرهای جهاد خودکفائی و جهاد علمی است که حقیقتاً زیربنای سعادت یک جامعه اند.

امام راحل متاثر از نگاه پیامبر اعظم(ص) و اولیاء الهی(ع)، طی رهنمودهای متنوعی این دو شعل شریف را در ردیف مشاغل الهی و انبیاء عظام معرفی کرده و بر قداست و شرافت آنها تاکید فرمودند و طبعاً در یکایک واژه هایی که برای تجلیل از این دو قشر گزینش نموده اند، افکار عمومی را به ارزش و جایگاه رفیع کارگر و معلم توجه داده و تلویحاً متذکر شده اند که غفلت از این دو جایگاه کلیدی، به مفهوم غفلت جامعه از زیرساخت های خویش تلقی می گردد.

همین نگرش هوشمندانه و داهیانه در غالب و قالب سخنان مقام معظم رهبری نیز به عینه مشهود است که معظم له در همه دیدارها و بازدیدها بر محوری بودن نقش این دو قشر در توسعه فرهنگی و اقتصادی و تضمین عزت و سربلندی جامعه تاکید کرده و توجه قاطبه مدیران ارشد و میانی را به رسیدگی و حل مشکلات معیشتی آنان جلب کرده و می کنند.

مع الوصف در این مجال،جدای از همه زحماتی که برای تعالی اوضاع معیشتی و رفاهی این دو قشر خدوم کشیده شده و اتفاقاً مورد اذعان یکایک افراد نیز می باشد، بر آن شده ام تا با منصفانه ترین نگاه، مطالب منتقدانه ای را نیز به استحضار مدیران ذیربط برسانم.

باید بپذیریم که این دو قشر، پر جمعیت ترین اقشار جامعه اند، و حتی در تراکت های اعتراضی آنها گاهی جمله تعرضی" ما زیاد هستیم، اما زیادی نیستیم!" نیز قابل رویت است و از این رو رسیدگی به آنها، نیازمند برخورداری از توانائی بالای مالی و مدیریتی در سطوح عالی نظام است و نمی توان سیاستهای عجولانه و محاسبه نشده ای را در این خصوص اتخاذ کرد و یا تصمیمات و مصوبات بدون پشتوانه مالی را به آنان نوید داد که خود موجبات گسترش نارضایتی اند!

البته در مقایسه این دو قشر با هم با توجه به تصویب قانون کار و میزان پرداختی ها، به مراتب رسیدگی به اقشار کارگر، دارای کارنامه کارکردی بهتری نسبت به قشر معلم است، اگر چه در مجموع نرخ مورد انتظار مسئولین، هنوز در کارنامه کارگران نیز رویت نمی شود.

تعطیلی نگران کننده فرصتهای شغلی و عدم جدیت لازم در بازاحیای این فرصتها، روند کند ایجاد فرصتهای شغلی جدید، پرتعدادبودن اعضای خانوارهای کارگری و نارسائی های عینی بین دریافتی ها و هزینه های زندگی، سطح پائین استاندارهای رفاهی در زندگی اجتماعی، مشکلات حقوقی و فقدان اهتمام کافی برای افزایش روند درآمدزائی محیط های کارگری و دهها مشکلات اجرائی دیگر، رئوس آزارنده های این قشر زحتکش را تشکیل می دهند.

دریافت های پائین و حداقلی معلمان در مقایسه با سایر همترازان در سازمانهای متمول، بدهی ها و تاخیر در پرداخت معوقه ها، محاسبه های حداقلی در پرداخت های مشابه سالانه و ماهانه، فقدان حمایت های گسترده مالی و بانکی از معلمان، عدم تامین رفاهیات مرسوم در سایر ادارات و نادیده گرفتن فرسودگی های ناشی از سختی کار و مشکلات جسمی و روانی از اجبار به دوشغله شدن و موارد دیگر، مهم ترین عناوین مربوط به معضلات این قشر شریف را تشکیل می دهند.

علیهذا اگر چه بسیاری از موارد مطروحه در سالهای اخیر به مرز حل شدن رسیده و یا اصلاً مرتفع شده اند، اما بسیاری دیگر با جلوه هایی به مراتب خشن تر باقی مانده و هنوز حل نشده اند و بایستی بطور جدی به حل آنها اندیشید و برای نهایی کردن تلاشها اهتمام کرد.

در پایان ضمن تبریک و خسته نباشی مجدد به این دو محبوب خداوند متذکر می شوم که جا دارد تا در این دو روز گرامی و ارزشمند، از کارگران شهید و ایثارگر و نیز از معلمان شهید و ایثارگر و ترجیحاً از استاد شهید مرتضی مطهری که نامگذاری روز معلم، تجلی تجلیل از مقام شامخ او بعنوان بزرگ معلم جامعه و امیر قافله علم و تحقیق و اندیشه می باشد، تکریمی شایسته بعمل آید.

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه-۹/۲/۹۰