اولویت فراموش شده یادواره شهدای کارگری مازندران

تجلیل و یادآوری حماسه های شهدا به هر بهانه ای، امر مطلوبی است و یکی از زیباترین جلوه های رویکرد به پیشتازان جهاد و شهادت، همین برگزاری مراسم معنوی و تاثیرگذار یادواره های شهدا در محلات شهری و روستائی و عشایری و نیز در قالب مشاغل شهداست که در این میان یادواره شهدای کارگری به اعتبار حضور چهره های درخشانی همچون سردار شهید برونسی در کشور و نیز سردار شهید حاج بصیر در مازندران، از جایگاه ویژه ای برخوردار است و طبعاً می تواند برای فعالان سنگر تلاش و کار، الگوهای جاودانه ای محسوب شده و انگیزه حضور این عزیزان را در صحنه های دفاع از آرمانهای انقلاب اسلامی و استقرار در خیمه ولایت مضاعف نمایند.

شهدا در این یادواره ها چیزی از تجلیل گران نمی ستانند، بلکه با نورافشانی الهی و آسمانی خویش، در عمل و کلام های بجامانده از خود، سیر تحول معنوی نسلهای امروز و فردا را تسریع کرده و معیارهای ایمانی و پویایی اعتقادی آنها را به نمایش می گذارند.

جامعه ای که شهید ندارد، نور ندارد و تاریک است و نیز جامعه ای که شهید دارد، اما از آن فاصله گرفته و او را بیاد نمی آورد، آن جامعه نیز با پنهان کردن آن نور تابناک در پشت ابرهای غفلت و غرور، گام در تاریکی برمی دارد و این مصداق بارز خسارت مسلمی است که انکار آن، ناشی از فقدان بینش جامع است.

کارگران در سراسر کشور و بویژه در مازندران از ترکیب جمعیتی و بافت اجتماعی بسیار با ارزشی برخوردار بوده و ایجاد و تقویت الگوهای صنفی در هدایت رفتاری این قشر عظیم به سمت اهداف بلند نظام و حفظ این سرمایه گرانقدر اجتماعی تاثیر بسزایی دارد و از این رو بایستی از مدیران مستقیمی که مسئولیت اجرای این یادواره را بعهده داشته اند، علت عدم تحقق حتی یکباره آن را جویا شد، اگر چه این یادواره باید هرساله برگزار گردد.

از مسئولین ارشد اجرائی استان که خود از وامداران و ارادتمندان این شهدای بزرگ و تاثیرگذارند، انتظار می رود تا با پیگیری جدی این مسئله، ضمن شناسائی علتها، در جهت جبران مافات تعجیل کرده و در صورتیکه فقدان اعتبار کافی، عامل چنین تاخیری است، با تقویت و کمک مالی مناسب از محل بودجه های فرهنگی استان، زمینه های برگزاری این یادواره عظیم را به برکت هفته دفاع مقدس فراهم کرده تا مازندران برای اولین بار شاهد این اتفاق بزرگ باشد.

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه-22/6/90