ویروس خطرناک  دروغ سالاری!

در آنالیز آماری و ارزیابی محتوایی آموزه های دینی شامل قرآن و حدیث، "دروغ" بعنوان مادر گناهان، سرمنشاء سلسله عواملی است که ستونهای استحکام و انسجام یک جامعه را از درون سست کرده و با توجه تبعات جبران ناپذیر ناشی از گریزانی افکار عمومی از دروغگویان، نهایتاً منجر به سقوط افراد و فروپاشی اجتماعی می گردد.

دروغ که مولود محاسبات غلط آدمی برای فرار از بن بست خطاها، کاستی ها، قصورها، کجروی ها، ناراستی ها، خیانت ها، خباثت ها، جنایت ها و دهها گزینه بزه آفرین و جرم ساز می باشد، ساز و کار ناشیانه و شیطانی مجرمان و متهمانی است که متاسفانه دارای وجهه های معتبر در اذهان عمومی جامعه اند.

علیرغم اینکه در نظام تربیتی والدینی، از ابتدا نیز با تزریق جملات تاثیرگذار بزرگان مثل "دروغگو، دشمن خداست" و یا اینکه، "جای دروغگو، توی جهنم است" و "دروغگو برادر شیطان است" و گزینه های دیگری مثل "کریه جلوه دادن ماهیت حیله گرانه روباه" و "تجلی رنگ عوض کردن های بو قلمون" و "دیدن دم خروس و تردید در باور قسم به حضرت به عباس" و واژه های معناداری چون "اشک تمساح"، "توبه گرگ"، "گربه عابد"، "مار خوش خط و خال" وغیره، همواره تلاش و دقت می شود تا فرزندان آنها از این بلیه اخلاقی و سیئه رفتاری فاصله گرفته و مبرا باشند، متاسفانه باز هم شاهد جلوه گری این مکانیسم غلط دفاعی در متن رفتارهای اجتماعی برخی از افراد برای فرار از حقایق تلخ بوده و هستیم، غافل از آنکه تلخی حقیقت، مثل تلخی داروست که علیرغم تلخی ظاهر، اما ذات و ماهیت نجات آفرین و شفابخشی دارد.

دروغگوئی برای همه اقشار جامعه، صفت زشتی است، دروغگوئی های فردی، خانوادگی، حزبی، باشگاهی، گروهی، علمی و غیره همه از مصادیق زشتی دروغ اند که گاهی منجر به سرانجام های زشت و نیز خطرناک می گردند، اما زشت تر از همه مصادیق ذکر شده، دروغگوئی کسانی است که بر کرسی های رفیع مسئولیت های اجتماعی اعم از عضویت در کابینه و یا نمایندگی مجلس شورای اسلامی تکیه زده و نشسته اند و عنوان برخورداری از اعتماد عمومی و اعتبار اجتماعی را یدک می کشند.

1-قرآن مجید با جمله "کُونُوا مَعَ الصادِقین" بر همراهی مومنان با صداقت پیشگان و راستگویان تاکید می کند و علاوه بر آن برای معرفی مقام شامخ  مومنان و شهیدان، در آیه "مِنَ المومِنینَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُالله عَلَیه..." بر "صداقت" تعهد الهی مومنان که عده ای به شهادت رسیده و عده ای در انتظار شهادتند، تاکید شده است.

2-پیامبر گرامی اسلام(ص) با واژه "اُمُ السَیِئات" دروغ را مادر گناهان دانسته و مومن را از آن مبرا می کنند و یادآور می شوند که اگر مومن بنای دروغگوئی نداشته باشد، سایر گناهان را نیز مرتکب نمی شود.

3-امام علی(ع) تاکید می کنند: حقیقت را بگوئید، اگر چه به ضرر شما باشد و یا اگر چه تلخ باشد.

4-امام جعفر صادق(ع) با ذکر جمله "اَلنِجاه فِی الصِدق" صداقت و راستگوئی را تنها راه نجات آدمی می دانند.

خلاصه اینکه ما بالاترین صفت قابل ذکر و تکرارشونده خداوند متعال را در پایان هر قرائتی از قرآن مجید، تاکید بر جمله "صَدَقَ اللهُ العَلیُ العَظیم" است که محور آن بر راستگوئی خداوند است.

در جوامع عربی دوست را "صَدیق" و دوستان را "اَصدِقاء" خطاب می کنند که بُن این واژه نیز "صَدَقَ" به معنای راستی و درستی است.

در فولکلور ما ایرانی ها اعم از اشعار، امثال و حکم، ضرب المثلها، سنتها، آداب و رسوم و گزینه های منتسب دیگر نیز مبتنی بر همین رهنمودهای دینی، سفارشات زیادی بر صداقت پیشگی ما در رابطه ما با خدا و خلق خدا شده و فریب و حیله و خدعه به شدت نهی شده و آن را آفت ایمان الهی انسانها می دانند.

1-حافظ: اگر رفیق شفیقی، "درست" پیمان باش ....!

2-در مسلخ عشق، جز نکو را نکشند / روبه صفتان زشتخو را نکشند / گر عاشق "صادقی"، ز مردن مهراس / مردار بود هر آنکه او را نکشند!

3-خوشا آنان که ..... "حقیقت" را پسندیدند و رفتند!

این روزها و مخصوصاً در جریان پرونده و کیس اختلاس و یا همان سوء استفاده کلان 3000 میلیارد تومانی اخیر و یا در جریان ارائه آمار اشتغالها و نرخ ها و شاخص های اقتصادی و پیشرفت ها و پسرفت ها که به استناد سایت ها و مطبوعات و گهگاه هم بخشهای مختلف خبری رسانه ملی، شاهد گزارشات کذب آماری و تحلیلی برخی از دولتی ها، مجلسی ها و نیز نامزدهای نمایندگی در باره عملکرد خود و دیگران و نیز تعریف خود و تخریب دیگران در قالب بزرگنمائی ها و سیاه نمائی ها هستیم، باید بسیار تاسف بخوریم که چرا به افرادی اعتماد کرده و می کنیم که متاسفانه فاقد صفت شجاعت و صداقت اند و همواره مذبوحانه تلاش دارند تا با لطائف الحیل و فریب افکار عمومی، حقایق را وارونه و باطل را حق جلوه دهند.

جامعه همواره تشنه استماع حقیقت است و مسئولین جامعه بهترین گزینه های قابل اعتماد برای تحقق این امر پسندیده اند، فلذا ضمن دفاع از صحت اکثریت قریب به اتفاق گزارشات مدیران، تاکید می شود که تغذیه مسموم خبری و تحلیلی افکار عمومی توسط دروغ سالاران که زبونانه به دامن دروغ پناه می برند، به مسلخ بردن حقیقت و نیز خیانت در امانتی است که به آنها سپرده شده و تردیدی هم نیست که نهایتاً و در صورت نهادینه شدن و فراگیری دروغگوئی، اقتدار و بقای مشروع یک جامعه نیز تهدید می شود.

تاکید امام راحل و اصرار رهبری معظم انقلاب به مسئولین در ادوار مختلف مبنی بر داشتن رابطه ای صادقانه، صریح و شفاف با مردم در حوزه های گفتاری و رفتاری، علاوه بر تکالیف شرعی، دقیقاً مبتنی بر همین اصل مشروعیت نظام بوده که استمرار بقای آن نیز مستلزم استمرار روابط صادقانه با مردم و افکار عمومی است.

علیهذا انتظار می رود که با توجه به نزدیک شدن به انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی و اوج گیری فعالیتهای تبلیغی و تخریبی، مسئولین ارشد جامعه اعم از کشوری و استانی، با افزایش مراقبت از عملکرد رسانه ای مدیران تحت امر، مانع از استمرار انتشار و انعکاس گزارشات آماری و تحلیلی دروغ برخی از آنها شده و با دروغگویان نیز بشدت برخورد مدیریتی صورت پذیرد.

ضمن اینکه برخی از این آمارها حتی در مقایسه عددی دو گزارش آماری از دو مسئول همزمان در همین دوره نیز دارای اختلافات فاحشی اند که بروز اینگونه تناقضات در مجموع زیبنده مدیران یک جامعه ارزشی نمی تواند باشد و باید برای مصونیت از نگاهها و واکنشهای اعتراضی افکار عمومی تدابیر حکیمانه ای اندیشید.

البته بر اساس رهنمود ولائی مقام معظم رهبری متذکر می شوم که دروغ پنداری گزارشات همه مسئولان ارشد و اجرائی نظام، امری مذموم و با توجه به تهیه خوراک برای رسانه های استکباری و سوء استفاده و سوء تبلیغ سردمداران استکبار جهانی، اقدامی ضد امنیتی و مخالف محرز با مصالح عالیه نظام است و هیجکس نباید تصور دروغ پنداری گزارشات مدیران را اپیدمی کرده و اصل قرار دهد و با فرمولهای یکجانبه آماری در علوم اقتصادی، افکار عمومی را نیز به چنین تردید افکنی و سوءظنی عادت داده و متقاعد سازد.

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه-15/7/90