انگیــــــــــــزه

                                            بنال ای نی

بنال ای نی که از دل ناله دارم                غم هفتاد و دو آلاله دارم

بنال ای نی که چون ابر بهاران                ببارم در شب غربت چو باران

بنال ای نی که جانم آتشین است           حسینم کشته مطلوم دین است

بنال ای نی که من زار و حزینم                نه انگشتر بماند و نه نگینم

بنال ای نی که تا با تو بنالم                    منم زینب که در غم بی مثالم

بنال ای نی که دل پر شد ز ماتم              که ممکن نیست مرا آزادی از غم

بنال ای نی ز هجران علمدار                    ز داغ ساقی طفلان غمبار

بنال ای نی ز داغ اکبر من                       شبیه چهره پیغمبر من

بنال ای نی ز تنهایی قاسم                    که داغش قامتم را کرد قائم

بنال ای نی که اصغر شیر خوار بود            ز فرط تشنه کامی بی قرار بود

بنال ای نی که هجران حسین است         تمام هستی از آن حسین است

بنال ای نی که مولایم غریب است            بنال ای نی که زینب بی شکیب است

بنال ای نی که مولا بی سپه شد             بنال ای نی که بخت من سیه شد

بنال ای نی که تنهاست عشق زهرا          میان فوج کرکسهای صحرا

بنال ای نی که اشکم شد سرازیر              نمی بینم بجز بارانی از تیر

بنال ای نی که من بی سرپرستم             که من جز با حسینم دل نبستم

بنال ای نی که مولایم شهید است           به نزد جدم اما رو سپید است

بنال ای نی غمم پایان ندارد                    بنال ای نی که تا چشمم ببارد

بنال ای نی که سرها روی نی شد            ره کرببلا تا شام طی شد

بنال ای نی که سر ها در تنورند                اگر چه تا ابد خورشید و نورند

بنال ای نی که من چون بلبلانم                پریشان خاطر از باد خزانم

بنال ای نی نی که تا در تو توان است         لب صادق چو زینب نوحه خوان است        

                                                                                صادقعلی رنجبر