9 دی، حماسه ای غدیرنواز، سقیفه ستیز، خوارج زدا و کوفه گریز!

تاریخ، یکی از پرمحتواترین آئینه های عبرت در برابر دیدگان و اذهان ماست و اگر کسی در تاریخ سیر کند و عبرت نگیرد، یقیناً فاقد بصیرت و بینش کافی و طبعاً همواره آبستن سقوط از پرتگاهها و لغزشگاههای هولناک شکست ها و ناکامی های تکراری است.

تاریخ صدر اسلام حاوی کامیابی ها و ناکامی های تعیین کننده ای است که ریشه یابی های پیگیرانه اش ما را به نکات مهمی رهنمون می کند و نتیجه طبیعی چنین جزئیات پردازی، تضمین عدم تکرار شکست ها و نیز تبدیل آنها به پیروزی های بزرگ است و از این رو مطالعه و مرور و یادآوری تاریخ، یک پروژه ذهنی و عینیِ همیشه برد-برد است.

واقعه غفلت و ترک تنگه احد به طمع سهم خواهی در غنایم جنگی، تاخیر و عدم تمکین صحابه بظاهر مقرب در همراهی با اسامه فرمانده جوان منصوب پیامبر(ص) برای اعزام به سریه تبوک، تشکیل جلسه اضطراری سقیفه بنی ساعده برای مقابله با بیعت وحیانی غدیرخم در لحظه های واپسین عمر گرانقدر نبی گرامی اسلام(ص)، غربت مدینه برای اهل بیت مهبط الوحی، ایجاد بیت الاحزان برای حضرت فاطمه زهرا(س)، تحمیل خانه نشینی 25 ساله به امام علی(ع) در حالت تیغ در چشم و استخوان در گلو، طمع ورزی طلحه و زبیر و جنگ منافع با امام علی(ع) در جمل، ترجیح قرآن پاره های معاویه و عمروعاص بر روی نیزه ها در برابر قرآن ناطق یعنی امام علی(ع) توسط کوفیان، تحمیل حکمیت و صلح ناخواسته با معاویه بر امام علی(ع)، تولد پدیده کج فهم خوارج و استقرار در اردوگاه نظامی نهروان، به شهادت رساندن جانگداز امام علی(ع)، خودفروشی و خیانت فرماندهان سپاه امام حسن مجتبی(ع) و تحمیل صلح به آن حضرت، پیمان شکنی مجدد کوفه با ائمه هدی و اینبار با امام حسین(ع)، واقعه تلخ قیام کربلا و شهادت امام حسین(ع) و یاران با وفایش و اسارت اهل بیت(س)، مظلومیت و مهجوریت ائمه هدی(ع) و نهایتاً غیبت امام زمان(عج) و مسئله انتظار و دهها و صدها گزینه دیگر، همه و همه تایید کننده لزوم  تجربه آموزی و عبرت گیری از تاریخ اند.

از این لحاظ و در زمانه ما، فتنه 88  و متعاقب آن نهم دی ۸۸، آکنده از پند و عبرتهای تاریخی و تاریخسازند و اگر با چشم بصیرت به این پدیده های بصیرتی بنگریم، کلکسیونی از تجربه های کارآمد و کاربردی را به غنیمت خواهیم ستاند که بدون تردید برای آینده جامعه بسیار تاثیرگذارند.

فتنه ۸۸ با دو مولفه مدیریت بیرونی و جهانی و نیز گستردگی حضور همه مخالفان و همه طیفها، استثنایی ترین پروژه مخالفت استکباری با جمهوری اسلامی ایران است که طی آن امریکا و جبهه متحد غرب، ضد انقلاب با همه تفاوتهای موضعی و حتی ربع پهلوی هم از سران فتنه که داعیه دار اصلاحات بوده اند، دفاع می کنند و یا حتی منافقین هم به این گزینه ها چراغ سبز نشان داده و آرزو می کنند که با میدان داری اینها، براندازی نظام ولایی را در جمهوری اسلامی ایران جشن بگیرند! 

فلذاست که می توان فتنه 88 را تجلی کامل متنوع ترین اتحاد مخالفان دانست که تا قبل از آن در کشور ما و هیچ کجای جهان سابقه نداشته است و این نشان می دهد که اراده برتری همه اینها را در یک جا جمع کرده تا با اجماع همه طیفها و نحله ها و تشکلات و ادعاها، یک اتحاد بظاهر ملی را شکل دهند و اصطلاحاً با زورآزمایی خیابانی به براندازی نظام جمهوری اسلامی و یا حداقل نظام ولایی حاکم بر آن مبادرت ورزند.

نکته مهم تر فتنه 88 این است که کشورهای استکباری از جمله امریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس و غیره برخلاف روند گذشته، صریحاً و بدون کمترین درنگ به دخالت خود در فتنه ۸۸ اعتراف کرده اند و دلیل بارز این کار، اطمینان آنها به براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران در همان ایام فتنه و نیز تعجیل آنها برای سهیم شدن در این پیروزی تاریخی جهت بهره برداریهای سیاسی بعدی بوده است.

فتنه 88 را نباید و نمی توان در حد یک انتخابات و اعتراض انتخاباتی و نهضت بیانیه های سیاسی شکست خورده ها محدود کرد، بلکه طراحی یک پروژه فراانتخاباتی برای کاهش محبوبیت مردمی نظام، افزایش محبوبیت بیگانه پرستان و بیگانگان و نیز تلاش برای حذف اسلامیت از نظام و حذف اصل ولایت مطلقه فقیه از قانون اساسی و وحدت شکنی در بین عوام و خواص می باشد.

حماسه بزرگ و مردمی 9 دی 88 که پایان بخش قریب به 7 ماه ناآرامی سراسری در کشور، ناشی از آشوب طلبی و شورشگری فتنه گران داخلی و خارجی بوده، هم بخاطر گستردگی حضور و یکپارچگی نمایش قدرت و هم بخاطرمعناگرا بودن حماسه که در آن لبیک به ولایت و تجدید میثاق با ولی امر مسلمین محور اصلی محسوب می شده است، به تنهایی پاسخی محکم به همه غفلتهای تاریخی اعم از تاریخ اسلام و تاریخ معاصر بوده است، تا جائیکه می توان 9 دی را یوم الغدیر انقلاب اسلامی قلمداد نمود.

         

در یوم الغدیر اول و در روز هجدهم ذی الحجه سال دهم هجری موسوم حجه الوداع، ولایت و نظام ولایی متولد شد ولی در یوم الغدیر ثانی یعنی 9 دی 88 که به تبعیت از همان یوم الغدیر اول شکل گرفت؛ ما شاهد گسترده ترین تجدید بیعت تاریخی مردم با ولی امر مسلمین بوده ایم که طی آن مردم با استفاده از عنصر بصیرت، از فضاهای غبارگرفته و ذهنیت های شبهه زده و نیز از نگاههای ابهام آلود گذر کرده و یا زلال کردن آبهای گل آلودشده، بزرگترین صید انقلاب اسلامی را که همان تثبیت حکومت ولایی بوده است را بنام خود رقم زده اند.

نهم دی 88 نشان داد که مردم ما هرگز از یک سوراخ دوبار گزیده نشده و مشخصاً فتنه سقیفه را بر غدیر هدایت و ولایت ترجیح نمی دهند تا با خانه نشین کردن ولی فقیه زمان؛ برای زهراهای انقلاب، بیت الاحزان بنا کنند و کار حکومت اسلامی بجایی بکشد که دیگر اشکهای خونین فاطمی و ناله های شبانه علوی هم برای تحول دلهای استحاله شده بی تاثیر باشد و جز با ایثار خون حسین، چاره ای نباشد!

نهم دی 88 ثابت کرد که مردم ما نه تنها در شعار بلکه در عمل نیز کوفی نبوده و اتفاقاً کوفی ستیزند و علاوه بر آنکه به تفکرات خوارجی رویکردی ندارند، بلکه با هرگونه تفکر خوارجی ولایت ستیز، می ستیزند و چشم فتنه را در آورده و آرزوی غربت ولی امر را برای همیشه در دل دشمنان می نشانند.

نهم دی 88 را می توان تولد معنوی آرمانهای انقلاب نامید که طی آن حاکمیت جمهوری اسلامی موفق به تثبیت و ترویج و جاودانگی نظام ولایی در جامعه شد و به همین واسطه، امروز شاهدیم که الگوهای وارداتی گذشته برای انتخاب مدل حکومتی برای نظام، کلاً کنار گذاشته شده و نظام ولایی کارآمدترین نوع نظام اسلامی نام گرفته است.

خوشبختانه مردم ما در این حماسه عظیم با شجاعت تمام در صحنه حضور یافته و دو گروه دلباختگان و مرعوب شونده ها را برای همیشه از عرصه های تعیین کننده نظام بیرون رانده و جمهوری اسلامی ایران را به خاکریزهای مواضع شجاعانه در تقابل با غرب و اسرائیل بازگرداندند و این همان آرزوی قاطع امام راحل، رهبری معظم و قاطبه مردم بود که الحمدالله محقق شد.

در نگاه دیگر می توان نهم دی 88 را غربت زدائی از خیمه حسین زمان(ع) تلقی کرد که در آن مردم به ندای "هل من ناصر ینصرنی" رهبر عزیزشان لبیک گفته و یکصدا "هیهات من الذله" را سردادند و به تکلیفشان در زمان مقرر عمل کرده و باز هم نشان دادند بهترین امت اسلامی از صدر اسلام تا کنون اند.

نهم دی 88 را به این خاطر روز بصیرت و میثاق امت با امام دانسته اند که طی آن مردم با درک همه جانبه موقعیت ها و لحظه ها، در دریای حضور خود، امواجی را برپا کردند که به طوفان سهمگین مبدل شد و طومار تمام شاخه های فتنه را در هم پیچید و آرامش به جامعه بازگشت و نظام به حرکت سازنده خود ادامه داد.

از ویژگیهای بارز حماسه بزرگ  ۹ دی ۸۸ مردمی بودن، خودجوش بودن، ولایی بودن، گسترده بودن، یکپارچه بودن و حضور همه اقشار جامعه و یکصدا بودن در شعارها بود که در آن مردم تنها و تنها با تمثال رهبری معظم به صحنه آمده تا برای همیشه تکلیف معاندان دینی و عاشورا ستیزان و امام ستیزان و ولایت فقیه ستیزان را یکسره کرده و نظام را از لوث و خبث وجود آنان تطهیر نمایند.

فلذا علاوه بر اینکه می توان دشمن شناسی، لحظه شناسی، خودی شناسی، ولی شناسی، فتنه شناسی، آرمان شناسی، وظیفه شناسی، ضرورت شناسی، هدف شناسی، جهت شناسی، روش شناسی و شگردشناسی را از دستاوردهای مهم نهم دی 88 دانست، اما در عین حال ترویج دین بجای دین گریزی، معنویت گرایی، بصیرت ورزی و شهادت طلبی هم از ارکان این دستاورد عظیم تلقی می گردند.

در پایان امیدوارم با بررسی ابعاد وسیع تاثیر حضور مردم در پیدایش نهم دی 88، به تاثیر ظهور حماسه 9 دی 88 در اصلاح جامعه و ویرایش و وجین سیاسی و دینی آنها از مزرعه آرمانهای امام راحل نیز توجه وافر نشان داده و این حماسه را نه فقط بخاطر نقش آفرینی در مهار آنچه که در گذشته آن اتفاق افتاد، بلکه بخاطر قدرت تاثیرگذاری و تعیین کنندگی آن در حال و آینده، باید زنده و جاودانه نگه داشت.

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه-9/10/90