مرثیه ای در رثای برادرم آقا کاظم عزیز!

سردار پاسدار مرحوم کاظمعلی رنجبر فرح آبادی-انگیزه

              بر دوش یلان، سفیر ایمان شد و رفت         همسنگر خالص شهیدان شد و رفت

             زانرو که به زین مرکب عشق نشست          شایسته رسته دلیران شد و رفت

             از چهـــــــره نـــورانـی او پیـــــــدا بــــود         کو محرم راز عشقبازان شد و رفت

             در سنگر عاشقی، سر از پا نشناخت          پیشتازتر از تمام یاران شد و رفت

            کـــاظــم که به اوصاف نکو توصیف شد           دیدیم که چگونه نورباران شد و رفت

           در اوج وفـــــا گفت بــه رهبــــر، لبیـــک            در حلقه دلبران، فراخوان شد و رفت

           از مـــرگ چه گویم که بر او معراج است            گویا که جدا ز شب نوردان شد و رفت

           صــد حیف که از قافله اش جا ماندیم               احسنت که او بر سر پیمان شد و رفت

          گــوینــد کمــر شــکن بــود داغ فـــراق                آری که ز ما جان همه نالان شد و رفت

          صــــــــادق تو بگو چگونه سر باید کرد               وقت است کزین جهان گریزان شد و رفت         

                                                                            برادر دل شکسته ات- صادق رنجبر