مـــــــادر                     

مـــادرم،تاج سرم،ای گل دردانه من                          قوت قلب من ای،رونـق کاشانه من

به مثل،شدرخ تو،دربرمن ماه قشنگ                       که تو هستی منی،روشنی خانه من

سخن ازمهرتوگفتن،یا نگفتن به چه سود                که توخودتابش مهری،به سروشانه من

با تو بودن یا نبودن،معنی بود و نبود                      چو نباشی چه کند این،دل دیوانه من

زنده بودی،زنده هستی،زنده مانی تا ابد               بی تو لـرزد،پایه های پی غمخانه من

تو عفیفی،تونجیبی،تو شکیبا و صبور                  تو زخوبی شده ای،دام من و دانه من

مادرم پیروی فاطمه کردی همه عمر                     صفت خوب توشد،قصه و افسانه من

زیر پای توبهشت است که خداوند فرمود               مددی کن که نپاشد،پی خمخانه من

وصف تو کی شده ممکن ز زبانی قاصر                آب دریـا نشود وزن،به دو پیمانه من

نشد آخر کـه دلـم بـاور هجـر تو کند                   وای ازآندم که نیایی،سوی میخانه من

شب و روزم چو بسوزم زغم شمع وجود              نکنـد شمع نظری بـر،پــر پروانه من

مــادرم تو گل زیبــای بهـــاران منی              ازچه گلچین زمانست،گل وگلخانه من

بی قرارم که مبادا تو روی از کف من                بی تو کس پر نکند،جـام غریبـانه من

بی توجاری شودآخر،اشک طوفانی من              زغمت می شود عـالم، همه ویرانه من

تو بمان حق دعاهایی که کرده صادق                مرو ای جان من ای،مــادر فرزانه من 

(تقدیم به ساحت مادر متقی و پرهیزکارم)